Προσφατες αναρτησεις

Φανερά και κρυφά μέτρα

Όσο συγκεκριμενοποιείται το ακριβές περιεχόμενο της επικείμενης συμφωνίας κυβέρνησης - δανειστών, τόσο καλύτερα μπορεί να δει κανείς ότι πίσω από τις γραμμές κρύβονται κι άλλα μέτρα, πέρα από αυτά που περιγράφονται στα κείμενα που διαρρέουν.
Ένα το κρατούμενο είναι η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, της εισφοράς αλληλεγγύης, οι αυξήσεις στον ΦΠΑ, το τέρμα των λεγόμενων «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων, η συνέχιση και κλιμάκωση των ιδιωτικοποιήσεων.
Όλα αυτά θα έχουν άμεση επίδραση στην τσέπη των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Αθροίζονται στους ψηφισμένους αντιλαϊκούς νόμους που παραμένουν σε ισχύ και από αυτήν την άποψη θα χειροτερέψουν οι όροι που ζει και βγάζει το ψωμί της η εργατική - λαϊκή οικογένεια.
Υπάρχει όμως και μια σειρά από όρους στη συμφωνία, οι οποίοι, χωρίς να το φωνάζουν, οδηγούν σε νέα επώδυνα μέτρα για το λαό. Τέτοια είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα, ανεξάρτητα από το ποσοστό επί του ΑΕΠ που θα διαμορφωθούν τελικά, για τα οποία η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι πετυχαίνει μικρότερα από τους «μνημονιακούς» στόχους.
Πρωτογενές πλεόνασμα σημαίνει συμφωνία της κυβέρνησης για ένα συγκεκριμένο ποσό που θα πρέπει να περισσέψει στο τέλος κάθε χρόνου. Σ' αυτό υπολογίζονται και οι οφειλόμενοι τόκοι από τα κρατικά δάνεια.
Αυτό πρακτικά οδηγεί σε νέες περικοπές δαπανών και αντιλαϊκά μέτρα, στην περίπτωση που δεν πιαστεί ο στόχος με όσα θα ανακοινώσουν τις επόμενες μέρες κυβέρνηση και δανειστές.
Για παράδειγμα, ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 1%, που φαίνεται ότι θα «κλείσει» για το 2015, μεταφράζεται (με τη σημερινή εκτίμηση για το ΑΕΠ) σε 1,8 δισ. ευρώ. Αν στο τέλος του χρόνου φανεί ότι το ποσό αυτό δεν μπορεί να πιαστεί, η κυβέρνηση θα πάρει κι άλλα μέτρα, για να είναι συνεπής στη συμφωνία με τους δανειστές.
Δηλαδή, οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων θα οδηγούν πάντα σε διαρκείς περικοπές και μέτρα, κύρια σε βάρος των λεγόμενων «κοινωνικών δαπανών», όπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Επίσης, ο περιορισμός των στόχων σε μικρότερα (σε πρώτη φάση) απ' αυτά που είχαν ορίσει τα μνημόνια, αφενός συμβαδίζει με τη στασιμότητα της καπιταλιστικής οικονομίας, αφετέρου δεν γίνεται για να ανακουφιστεί ο λαός, αλλά για να διευκολύνουν τις επενδύσεις του κεφαλαίου με κρατικό χρήμα.
Η κυβέρνηση επιμένει προκλητικά ότι πέτυχε με τη συμφωνία που ετοιμάζει να μη μειωθούν κι άλλο μισθοί και συντάξεις.
Πρόκειται για ψέμα ολκής. Κατ' αρχήν, και μόνο η παραπέρα αύξηση του ΦΠΑ σημαίνει μεγαλύτερη αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και των συνταξιούχων, με δεδομένο μάλιστα ότι και οι άμεσοι φόροι θα είναι τουλάχιστον ίδιοι με τους περσινούς.
Αλλά και η κατάργηση των «πρόωρων» οδηγεί σε μειώσεις συντάξεων και μάλιστα μέχρι 62% για όσους υποστούν όλα τα αυξημένα «πέναλτι» που προβλέπονται στην περίπτωση πρόωρης αποχώρησης από τη δουλειά.
Μια τρίτη πλευρά είναι τα «ισοδύναμα» που καλείται να βρει η κυβέρνηση, σε περίπτωση που δεν προχωρήσει σε περικοπές που υποδεικνύονται.
Για παράδειγμα, το πάγωμα της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος σημαίνει ότι πρέπει να αντικατασταθεί με ισοδύναμα μέτρα το «κόστος» που συνεπάγεται. Εννοείται ότι και αυτά θα βαρύνουν τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Έτσι έχουν τα πράγματα. Κάτω από αυτό το πρίσμα, το σύνθημα στο γιγαντοπανό, που δέσποζε όλη μέρα χτες στην πρόσοψη του υπουργείου Οικονομικών, είναι πέρα για πέρα επιτακτικό και επίκαιρο: «Αρκετά ματώσαμε, αρκετά πληρώσαμε! Πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ! Μπλόκο στα νέα μέτρα και στα μνημόνια διαρκείας»!

Χειροτερεύουν οι όροι αποζημίωσης των εργαζομένων

«Φωτιά και λάβρα» οι αλλαγές που προτείνει η κυβέρνηση στους δανειστές για το νέο μνημόνιο
Προς το χειρότερο αλλάζουν οι όροι αποζημίωσης των εργαζομένων, σε περίπτωση πτώχευσης μιας επιχείρησης, σύμφωνα με το σχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση στους δανειστές, σαν βάση για τη συμφωνία - μνημόνιο. Συγκεκριμένα, οι αποζημιώσεις εξαιρούνται από την τρίτη κατά σειρά προτεραιότητας ικανοποίηση των απαιτήσεων πιστωτών έναντι του εργοδότη, σε περιπτώσεις πλειστηριασμού ακινήτων ή πτώχευσής του.
Με βάση την ελληνική πρόταση, στην τρίτη σειρά προτεραιότητας παραμένουν οι εργατικές απαιτήσεις για τους οφειλόμενους μισθούς, εκτός όμως από τις αποζημιώσεις, καθώς και οι απαιτήσεις των ασφαλιστικών ταμείων.
Ειδικότερα, στην ελληνική πρόταση (σελίδες 27-28), αναφέρεται ότι «το άρθρο 977 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το οποίο ρυθμίζει την κατάταξη των πιστωτών, θα τροποποιηθεί. Από τις απαιτήσεις που περιλαμβάνονται στις ρυθμίσεις του άρθρου 975, εκείνες που βασίζονται στην παροχή εξαρτημένης εργασίας και οι αναλογικές ασφαλιστικές εισφορές θα εκτελούνται προνομιακά (εξαιρουμένων των αποζημιώσεων). Από το εναπομείναν ποσό, οι εμπράγματα διασφαλισμένοι (ενυπόθηκοι) πιστωτές θα εξυπηρετούνται αναλογικά με το 70%, οι δε υπόλοιποι (μη εμπράγματα ενυπόθηκοι) και οι μη προνομιούχοι από το 30%».
Ερώτημα παραμένει αν η συγκεκριμένη διάταξη θα έχει και αναδρομική ισχύ, για υποθέσεις πτωχεύσεων που βρίσκονται σήμερα στα δικαστήρια. Σε κάθε περίπτωση, αν η πρόταση υλοποιηθεί, θα πλήξει χιλιάδες πρώην και νυν εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στους οποίους οφείλονται ποσά από αποζημιώσεις.
Θυμίζουμε ότι το 2010 (άρθρο 41 του ν. 3863/10), αναβαθμίστηκε η κατάταξη των απαιτήσεων των ασφαλιστικών ταμείων στην ίδια σειρά προτεραιότητας με τις εργατικές απαιτήσεις από την περιουσία του εργοδότη, σε περιπτώσεις πλειστηριασμού ακινήτων ή πτώχευσης.
Ωστόσο, οι βάσεις για την αλλαγή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, σε ό,τι αφορά την κατάταξη των πιστωτών, μπήκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση, σε συνεννόηση με την τρόικα, όμως οι αλλαγές δεν είχαν προλάβει να ψηφιστούν. Τώρα, στο κείμενο που προτείνει η κυβέρνηση, τίθεται ως καταληκτική ημερομηνία αναθεώρησης του πτωχευτικού κώδικα ο Οκτώβρης του 2015.
Κι όλα αυτά, όταν η κυβέρνηση, μέχρι και πριν από λίγες μέρες, κορόιδευε ωμά τους εργαζόμενους ότι θα αποκαταστήσει τη νομοθεσία για τις αποζημιώσεις και θα καταργήσει τους απαράδεκτους όρους που πρόσθεσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις (μειωμένος χρόνος προειδοποίησης για μειωμένη αποζημίωση, αλλαγή προς το χειρότερο του τρόπου υπολογισμού των αποζημιώσεων και άλλα).

Ιδια και χειρότερη η οικονομική κατάσταση στα Ταμεία

Αποκαλυπτικά για την κατάσταση των Ταμείων είναι τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το διάστημα Γενάρης - Απρίλης, παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι με την πολιτική της διασφαλίζεται η χρηματοδότηση των ασφαλιστικών οργανισμών και άρα η ομαλή καταβολή των συντάξεων.
Στην πραγματικότητα, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει την ίδια πολιτική με τους προηγούμενους σε ό,τι αφορά το Ασφαλιστικό και αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ετοιμάζει νέα αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση με το πρόσχημα της «βιωσιμότητας».
Δηλαδή, η κακή οικονομική κατάσταση των Ταμείων, που ανατροφοδοτείται από την αντιλαϊκή πολιτική του κεφαλαίου και των κομμάτων του (λεηλασία αποθεματικών, εισφοροαπαλλαγές στους εργοδότες, μη καταβολή της κρατικής χρηματοδότησης, μεγάλη ανεργία κ.ά.), γίνεται το άλλοθι για τις επόμενες ανατροπές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού, η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 19% σε σχέση με το αντίστοιχο τετράμηνο πέρσι, ενώ και οι ασφαλιστικές εισφορές έχουν πέσει κατά 14,6%.
Την οικονομική κατάσταση των ασφαλιστικών οργανισμών επιβάρυνε και η συρρίκνωση των καταθέσεών τους κατά 75%, εξαιτίας και της μεταφοράς των ταμειακών τους διαθέσιμων στην Τράπεζα της Ελλάδας, με εντολή της κυβέρνησης.
Σε απόλυτα νούμερα, τα έσοδα των Ταμείων από το κράτος έχουν μειωθεί κατά 633 εκατ. ευρώ από πέρσι (Γενάρης - Απρίλης), τα έσοδα από ασφαλιστικές εισφορές έχουν μειωθεί κατά 893 εκατ. ευρώ, ενώ το συνάλλαγμα και οι καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά 1,5 δισ. ευρώ.
Σε ό,τι αφορά τη «δήμευση» των ταμειακών διαθέσιμων από το κράτος, μετά την τελευταία μεταφορά 160 εκατ. ευρώ από το ΙΚΑ στην ΤτΕ από τραπεζικούς λογαριασμούς των ασφαλιστικών ταμείων, το σύνολο των χρημάτων που έχουν αποδώσει οι ασφαλιστικοί οργανισμοί προς την ΤτΕ ανέρχονται στα 560 εκατ. ευρώ.
Άλλα 470 εκατ. ευρώ που βρίσκονται σε ειδικούς λογαριασμούς του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) έχουν γίνει ρέπος με το Δημόσιο.

Όλοι στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στις 11 Ιούνη, 19.00 στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου!

Οι ψευτοηρωισμοί της κυβέρνησης και τα παραμύθια των κόκκινων γραμμών βαδίζουν στο τέλος τους. Η κοινή δήλωση των Τσίπρα-Γιούνκερ για τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό αποτελούν προάγγελο νέας συμφωνίας-λαιμητόμου για το λαό, ενός νέου "μνημονίου".
Οι μάσκες πέφτουν! Κανένας να μην παρασυρθεί από τα διλήμματα, τα δήθεν «αδιέξοδα». Η εξαπάτηση και οι εκβιασμοί, συνεχίζονται από το ίδιο σημείο που τα άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση.
Να μη δώσουμε άλλο χρόνο! Η αναμονή είναι χαμένος χρόνος για το λαό και κέρδος για τη συγκυβέρνηση και τη μεγαλοεργοδοσία. Οδηγούμαστε σε μεγαλύτερη φτώχεια και δυστυχία για να σωθούν τα κέρδη των εκμεταλλευτών μας, για να πληρώνονται οι δανειστές. 
Η παγίωση της φτώχειας δεν είναι «έντιμος συμβιβασμός»!
Δεν υπάρχει “έντιμος συμβιβασμός” με τους εργαζόμενους στην ανέχεια, όταν η εξαθλίωση χτυπάει κόκκινο! Έντιμος και δίκαιος είναι ο αγώνας που έχει σήμερα ως αίτημα τη συνολική κατάργηση του αντεργατικού οπλοστασίου που διατηρεί και ενισχύει η κυβέρνηση για να μπορεί να το αξιοποιεί με πλήρη ελευθερία η μεγαλοεργοδοσία σε κάθε κλάδο. Ο “έντιμος συμβιβασμός” είναι απαίτηση των μονοπωλιακών ομίλων. Η συμφωνία έχει μέτρα που χαρίζουν χαμόγελα σε αυτούς που πλούτισαν και συνεχίζουν να πλουτίζουν εις βάρος της συντριπτικής λαϊκής πλειοψηφίας που βασανίζεται και υποφέρει.
Οι ζωές μας δε σηκώνουν άλλα μέτρα. Οι ανάγκες μας δε μπορούν να περιμένουν! Εδώ και τώρα, κόντρα στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς να διεκδικήσουμε:

  • Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα.
  • Κάλυψη όλων των απωλειών.
  • Αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων εργασίας.
  • Κατάργηση των αντεργατικών νόμων.
  • Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων.
Δεν πρέπει να χαρίσουμε τον κόπο μας!
Όχι άλλη ανοχή στη φτώχεια, στην ανέχεια, στην ανασφάλεια για τους δανειστές και τα προνόμια των μεγαλοεπιχειρηματιών. Oι απώλειες που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια, τα χαμένα μεροκάματα, τα χαμένα δικαιώματα, έγιναν κέρδη και προνόμια για τους εργοδότες. Τώρα είναι η ώρα να ακουστεί η φωνή μας δυνατά, μαχητικά!
Ενιαία οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο, σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς να αποτρέψουμε τους νέους σχεδιασμούς. Όλοι μαζί, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας χωρίς εκπτώσεις στις διεκδικήσεις μας. Είναι αγώνας που αφορά τη ζωή μας, το μέλλον των παιδιών μας.
Άμεση κινητοποίηση! Ξεσηκωμός τώρα! Να προετοιμαστούμε για ΑΠΕΡΓΙΑ παντού! Ενάντια στα νέα «μνημόνια», στις νέες αντιλαϊκές συμφωνίες. Για να μην παρθούν νέα μέτρα, για να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι.
 
Συλλογικά αποφασίζουμε σ΄ όλους τους χώρους δουλειάς τη συμμετοχή μας στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στις 11 Ιούνη στις 19.00 στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς μνημόνια, φτώχεια και ανεργία!
Με τη δύναμη μας και τους αγώνες μας μπορούμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Αυτό είναι το όπλο που μας έχει μείνει και πρέπει να αξιοποιήσουμε! Με σωματεία γερά, με κίνημα που να χτυπάει απευθείας τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας, απαλλαγμένο από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, με σταθερό το μέτωπο απέναντι σε ΕΕ-ΔΝΤ και τις εκάστοτε αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Να δυναμώσουν οι αγώνες σε κάθε χώρο δουλειάς και στους κλάδους. Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες, στην οργάνωση, στα συνθήματα της πραγματικής ρήξης και ανατροπής.
Συνημμένα:

Η φοροληστεία του ΦΠΑ

Οι προτεινόμενες από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μαζικές μετατάξεις εμπορευμάτων μαζικής λαϊκής κατανάλωσης από το 13% στο 23% σημαίνουν αντίστοιχες ανατιμήσεις, ανάμεσα σε άλλα, για τα παρακάτω:
  • Όλα τα μεταποιημένα, συσκευασμένα και κονσερβοποιημένα τρόφιμα (μακαρόνια, ρύζι και όσπρια πωλούμενα σε συσκευασίες, κονσέρβες, αναψυκτικά, συσκευασμένοι χυμοί, κατεψυγμένα τρόφιμα, γλυκά, παγωτά, μαρμελάδες, επεξεργασμένο και συσκευασμένο ψωμί, σάντουιτς, προμαγειρεμένο φαγητό, έτοιμο φαγητό σε συσκευασίες, τοματοπολτοί και σάλτσες σε κονσέρβες κ.λπ.),
  • Τις υπηρεσίες μεταφορών (εισιτήρια μέσων μαζικής μεταφοράς, κόμιστρα ταξί).
  • Τα σερβιριζόμενα είδη σε καταστήματα μαζικής εστίασης.
  • Υπηρεσίες Υγείας που παρέχονται από ιδιωτικές κλινικές.
  • Τα εισιτήρια θεαμάτων (κινηματογράφων κ.λπ., πλην θεάτρων).
  • Τις πωλήσεις ειδών που προορίζονται για την υποστήριξη μόνιμα αναπήρων.
Οι τιμές όλων των παραπάνω ειδών και υπηρεσιών θα αυξηθούν άμεσα στη λιανική, περίπου 9%. Ειδικά στα νησιά του Αιγαίου που θα καταργηθεί ο μειωμένος συντελεστής 9% που ισχύει για τα παραπάνω είδη και υπηρεσίες, η εφαρμογή συντελεστή 23% θα σημάνει ανατιμήσεις της τάξης του 13%.
Ο συντελεστής ΦΠΑ για τις υπηρεσίες διαμονής στα ξενοδοχεία, τις εφημερίδες και τα περιοδικά θα αυξηθεί από το 6,5% στο 11% με συνέπεια οι τιμές να αυξηθούν πάνω από 4%. Ειδικά στα νησιά του Αιγαίου, ο συντελεστής 5% θα καταργηθεί και θα απογειωθεί στο 11%.
Ο ΦΠΑ για τα βασικά και φρέσκα είδη διατροφής, το ηλεκτρικό ρεύμα, το νερό και το φυσικό αέριο θα μειωθεί ελάχιστα από το 13% στο 11%, εξέλιξη η οποία δεν είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει πτωτικά και τις τιμές τους. Στην καλύτερη περίπτωση, οι «μειώσεις» στη λιανική θα είναι της τάξης του 1,7%. Στα νησιά του Αιγαίου, ο συντελεστής ΦΠΑ των περιπτώσεων αυτών θα αυξηθεί από το 9% στο 11%, οπότε θα υπάρξουν ανατιμήσεις και σ' αυτά τα εμπορεύματα.

Τύμπανα πολέμου

Σε κάθε περίπτωση, στα 1,9 δισ. ευρώ - για την ώρα - φτάνει το «πακέτο» μέτρων που έχει βάλει στο τραπέζι η συγκυβέρνηση και αυτό αφορά μόνο το Β' εξάμηνο του 2015. Φτάνει, δηλαδή, στα 3,8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, έναντι 6 δισ. ευρώ το χρόνο που συζητά η πλευρά της τρόικας, ενώ η απόσταση τμηματικά «γεφυρώνεται».
Με βάση το κείμενο 47 σελίδων που απεστάλη στις αρχές της βδομάδας στους «θεσμούς», η συγκυβέρνηση είναι ήδη έτοιμη να προχωρήσει στα παρακάτω μέτρα:
ΦΠΑ: Το 28% από τα είδη των τροφίμων μεταφέρεται στον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ 23% (από 13% σήμερα). Σε αυτό το πλαίσιο, όλα τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα απογειώνονται κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες. Στο 11% εντάσσονται τα βασικά και φρέσκα τρόφιμα, τα τιμολόγια ρεύματος, ύδρευσης κ.ά. και στο 6% μόνο φάρμακα, βιβλία και εισιτήρια θεάτρου. Καθώς η αντιλαϊκή σούμα δε φαίνεται να βγαίνει, οι «θεσμοί» ανεβάζουν τον πήχη της πρόσθετης φοροαφαίμαξης του λαού, μέσω ΦΠΑ, στα 1,8 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. Στα ήδη συμφωνημένα νέα μέτρα είναι και αυτό της κατάργησης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου.
Ιδιωτικοποιήσεις: Η πρόταση της συγκυβέρνησης προβλέπει την άντληση εσόδων ύψους 10,8 δισ. ευρώ μέχρι το 2020. Ειδικά για το 2015 και το 2016, προβλέπονται έσοδα ύψους 3,1 δισ. ευρώ, ενώ στόχος είναι να προκύψουν ακόμη 2,1 δισ. ευρώ κατά την περίοδο 2017 - 2019. Στις κυβερνητικές λίστες περιλαμβάνονται ΔΕΣΦΑ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, περιφερειακά αεροδρόμια, ακίνητη περιουσία, πώληση ποσοστού στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», Εγνατία Οδός κ.ά. Στην πρόταση αναφέρεται πως τμήμα των εσόδων του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, μέχρι 3,8 δισ. ευρώ, θα αποδοθεί σε ασφαλιστικά ταμεία.
Εισφορά αλληλεγγύης: Λόγος γίνεται για αύξηση σε εισοδήματα πάνω από 30.000 ευρώ το χρόνο, με προβλεπόμενα πρόσθετα έσοδα μόλις 220 εκατ. ευρώ. Κατά τ' άλλα, διατηρείται «κανονικά» και αυτό το τάχα «έκτακτο» χαράτσι σε όλους τους μισθωτούς, όπως άλλωστε και το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ και η φοροληστεία μέσω της «μνημονιακής» φορολογίας εισοδήματος...
Έκτακτη εισφορά στις μεγάλες (κερδοφόρες) επιχειρήσεις: Η εισφορά προβλέπεται να επιβληθεί σε επιχειρήσεις με ετήσια κέρδη πάνω από 5 εκατ. ευρώ, με συντελεστές οι οποίοι φτάνουν το 10%. Προβλέπονται εισπράξεις 1,064 δισ. ευρώ. Να σημειωθεί ότι ανάλογο μέτρο, ως προπέτασμα καπνού, είχε ανακοινωθεί και πριν από την εφαρμογή του πρώτου μνημονίου, το 2010. Η συγκυβέρνηση κινείται με ανάλογες προτάσεις για επιβολή φόρου πολυτελείας σε αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, αεροπλάνα κ.ά.
«Εργαλειοθήκη» ΟΟΣΑ: Προωθείται το άνοιγμα του δικτύου διανομής των Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων, τα οποία θα μπορούν να πωλούνται και σε ειδικά διαμορφωμένα σημεία από τα σούπερ μάρκετ.
Αποπληρωμές κρατικού χρέους: Προτείνει την καταβολή των δόσεων προς το ΔΝΤ, μέσω των αδιάθετων αποθεματικών του ΤΧΣ (10,9 δισ. ευρώ) που έχουν περάσει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Ταυτόχρονα, η ελληνική κυβέρνηση θέτει ρήτρα υπαγωγής της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Σε άλλο παράρτημα της ελληνικής πρότασης, το οποίο δε «διέρρευσε», σύμφωνα με πληροφορίες, περιλαμβάνεται πρόταση για επιμήκυνση των διακρατικών δανείων και μείωση των επιτοκίων.
Αναπτυξιακή τράπεζα: Σύσταση ειδικής επιτροπής για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, υπό την εποπτεία του υπουργού Ανάπτυξης.
Προβλέπονται χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα (1% του ΑΕΠ το 2015, 2% το 2016, 3% το 2017, 3,5% το 2018), δηλαδή, προβλέπεται αύξηση ανάλογα με τους προβλεπόμενους ρυθμούς για το ΑΕΠ. Σε κάθε περίπτωση, η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων σε σχέση με τους προηγούμενους στόχους συνδέεται με το χαμήλωμα του πήχη σχετικά με τους ρυθμούς του παραγόμενου ΑΕΠ και της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Β. Ντομπρόβσκις, βλέπει ορατό το ενδεχόμενο παραπέρα πτώσης του ελληνικού ΑΕΠ για το 2015. Όπως είπε, πράγματι υπάρχουν σημαντικοί καθοδικοί κίνδυνοι για την πρόβλεψη 0,5% για την Ελλάδα, που έγινε με προϋπόθεση ότι «σύντομα θα επιτευχθεί συμφωνία για το πρόγραμμα διάσωσης και τώρα βλέπουμε ότι οι καθυστερήσεις συνεχίζονται».

Ψεύτικο δίλημμα

Το θέμα είναι ένα και μοναδικό. Η πρόταση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προς τους δανειστές είναι άκρως αντιλαϊκή και αντεργατική. Και δεν είναι δυνατόν ο λαός, που έχει υποστεί τεράστιες απώλειες και έχει φτύσει αίμα εδώ και χρόνια, να καλείται να συναινέσει στη συνέχιση της σφαγής του. Δεν πρέπει να την «πατήσει» τόσο εύκολα από τα τερτίπια της συγκυβέρνησης και των δανειστών και να χρησιμοποιηθεί σαν μαριονέτα για να υλοποιηθούν σχέδια που τον καταδικάζουν.
Εξηγούμαστε:
Από το βράδυ της Τετάρτης, η συζήτηση έχει στραφεί στο εξής: Οι απαιτήσεις των δανειστών προκαλούν σοκ και δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Αντίθετα, προβλήθηκε η πρόταση της συγκυβέρνησης ως επώδυνη μεν αλλά καλύτερη από αυτήν των δανειστών, αν και αποτελεί υποχώρηση από τις προεκλογικές δεσμεύσεις. Τίθεται, λοιπόν, το εξής δίλημμα στο λαό: Ποιο είναι καλύτερο από τα δύο; Τι προτιμάτε; Το σοκ των δανειστών ή την επώδυνη πρόταση της συγκυβέρνησης; Κι έτσι αρχίζει να ξεδιπλώνεται ένα εντελώς «ψεύτικο», και ξένο προς τα συμφέροντα του λαού, δίλημμα. Γιατί όποιο απ' τα δύο κείμενα υιοθετηθεί, ο λαός θα βγει χαμένος. Στόχος τους να κατευθύνουν το λαό να στοιχηθεί πίσω από ένα σχέδιο που είναι καραμπινάτα αντιλαϊκό.
Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το κείμενο της συγκυβέρνησης και το κείμενο που διέρρευσε ως κείμενο των δανειστών, θα παρατηρήσει ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία. Τα δύο κείμενα έχουν μεγάλες ομοιότητες. Για παράδειγμα: Την ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων που οδηγεί σε μειώσεις σε συντάξεις, τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των αντιλαϊκών νόμων που έχουν προκύψει από τη στρατηγική της ΕΕ και τα μνημόνια, τη σωρεία ιδιωτικοποιήσεων, την αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και σε άλλα είδη, την παραπομπή στο μέλλον για τα Εργασιακά τα περιέχουν όλα και οι δύο προτάσεις. Εάν κάποιος σταθεί σε όσα έχουν διαρρεύσει ως απαιτήσεις των δανειστών, θα δεχτεί ότι όλα τα παραπάνω που αναφέραμε και είναι άκρως αντιλαϊκά, αντεργατικά, είναι περισσότερο ανεκτά, αφού «γλιτώνουμε τα χειρότερα». Την ίδια, όμως, στιγμή που θα καλούν το λαό να πανηγυρίσει για την κάπως καλύτερη συμφωνία, θα συνεχίζονται να υλοποιούνται μνημόνια, θα τίθενται οι βάσεις για νέες ανατροπές στο μέλλον, θα εγκαταλείπεται και η τελευταία σκέψη για ανάκτηση απωλειών. Ταυτόχρονα, για το ίδιο ακριβώς θέμα θα πανηγυρίζουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι δανειστές...
Ανεξάρτητα από την όποια τελική έκβαση αυτής της υπόθεσης, όλα όσα γίνονται τους τελευταίους μήνες είναι - από άποψη στρατηγικής - μια βρώμικη «επένδυση» για το μέλλον για τις αστικές κυβερνήσεις της χώρας, τα αστικά κόμματα, τους καπιταλιστές, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί αυτό που επιχειρούν είναι να εμπεδώσει ο λαός το συμβιβασμό με το μικρότερο κακό. Να θεωρεί ως δεδομένο ότι οι απώλειές του θα συνεχιστούν και να νιώθει τυχερός που δε χάνει ακόμα περισσότερα, να αποδεχτεί ως μονόδρομο μια ζωή με ψίχουλα.
Ο λαός δεν πρέπει να στρατευτεί πίσω από σχέδια που τον καταδικάζουν. Αλλά να δει ξεκάθαρα ότι στο μέλλον που του ετοιμάζουν πρέπει να γυρίσει την πλάτη και να στρατευτεί στον αγώνα για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών του. Άλλος χρόνος να μην πάει χαμένος. Τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ την Πέμπτη 11 Ιούνη είναι ένας σταθμός για τα δίκια του λαού.

«Αλλά σκεφτείτε πού θα ήμασταν... »

Όσο προχωράνε τα παζάρια μεταξύ συγκυβέρνησης και δανειστών για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου, τόσο εντείνεται η κυβερνητική προσπάθεια, για να πλασαριστεί με τις λιγότερες δυνατές λαϊκές αντιδράσεις η διαφαινόμενη νέα αντιλαϊκή συμφωνία.
Για «δύσκολες παραχωρήσεις» που έκανε η κυβέρνηση, μιλά ο Αλ. Τσίπρας. «Η συμφωνία θα είναι έντιμη, καθαρή, διαυγής, αλλά και αρκετά επώδυνη», λέει ο Ν. Βούτσης. «Δύσκολη συμφωνία θα είναι σε κάθε περίπτωση, αυτό το αποδέχεται και ο ελληνικός λαός», αναφέρει ο Π. Σκουρλέτης, προεξοφλώντας και τη «λαϊκή αποδοχή»...
Και για να ολοκληρωθεί η σχετική προετοιμασία εδάφους, πιάνουν τα γνωστά, του τύπου «δύσκολη συμφωνία μεν, αλλά σκεφτείτε πού θα ήμασταν αν δεν υπήρχε η σημερινή κυβέρνηση», πασπαλίζοντάς τα με δόσεις «υπερηφάνειας» για την κυβέρνηση που διαπραγματεύεται σκληρά, «αντί να υπογράφει απλά τις απαιτήσεις των δανειστών».
Η όλη επιχειρηματολογία δεν είναι καινούργια, αν και είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ την ξεδιπλώνει πιο «μαεστρικά»... Κάθε φορά που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έφερναν νέα μνημόνια, νέους αντιλαϊκούς νόμους, έπιαναν το ίδιο τροπάρι: «Φέρνουμε δύσκολα μέτρα, αλλά αποφύγαμε τα χειρότερα». «Σώσαμε τη χώρα από τη χρεοκοπία», έλεγαν, ενόσω χρεοκοπούσαν το λαό για να σωθεί το κεφάλαιο από την κρίση του.
Έτσι λέει στο λαό και τώρα η κυβέρνηση: «Δύσκολη και επώδυνη η νέα συμφωνία, αλλά... και πάλι καλά να λέτε!».
Απέναντι στο καινούργιο «σκεφτείτε πού θα ήμασταν χωρίς τη σημερινή κυβέρνηση», ο λαός θα πρέπει να σκεφτεί πού βρίσκεται στα αλήθεια και πού πραγματικά τον πάνε...
Στην πραγματικότητα, ο λαός βρίσκεται αντιμέτωπος τόσο με όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο που διαμορφώθηκε σε όλη την προηγούμενη περίοδο, για να φορτωθούν στις πλάτες του τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης - ένα πλαίσιο που θα διατηρηθεί και στην επόμενη φάση, καθώς αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ενίσχυση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου - όσο και με τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα περιλαμβάνονται στη νέα συμφωνία με τους «εταίρους».
Τα κυβερνητικά στελέχη αναφέρουν ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε δεσμευθεί για μεγαλύτερα πρωτογενή πλεονάσματα, νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Σε αυτά, λένε, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έβαλε φρένο.
Ποια είναι η αλήθεια;
Το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων συνδέεται πάντα με τις προβλέψεις για την πορεία της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αφορά στην εξοικονόμηση πόρων για την παραπέρα κρατική στήριξη του εγχώριου κεφαλαίου και όχι την κάλυψη των λαϊκών αναγκών που συνεχίζουν να συνθλίβονται, με τη συγκυβέρνηση μάλιστα να έχει ήδη δεσμευτεί για τον παραπέρα «εξορθολογισμό» των σχετικών δαπανών!
Σε Εργασιακά και Ασφαλιστικό όλα είναι στο τραπέζι, άσχετα αν, για λόγους διασφάλισης λαϊκής συναίνεσης, γίνονται παζάρια για τον τρόπο και το χρόνο εφαρμογής των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Π.χ. οι νέες περικοπές στις συντάξεις (για ακύρωση των παλιών ούτε λόγος!) παραπέμπονται από την κυβέρνηση στις «αναλογιστικές μελέτες» για τη «βιωσιμότητα» του Ασφαλιστικού, οι νέες ανατροπές στα Εργασιακά συνδέονται με την «ανταγωνιστικότητα», τα αποτελέσματα των «κοινωνικών διαλόγων» καμουφλάρονται με αναφορές για υιοθέτηση «έξυπνων εργασιακών σχέσεων». Λέξεις - κλειδιά, για τις οποίες οι λαοί σε όλη την ΕΕ έχουν συσσωρευμένη πικρή πείρα...
Την ίδια ώρα, η συνέχιση της αντιλαϊκής φοροεπιδρομής (ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ κ.λπ.) κάνει για έναν ακόμα λόγο κενές περιεχομένου τις αναφορές για «προστασία των μισθών και των συντάξεων»...
Η συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής και από τη νέα συγκυβέρνηση, η διαφαινόμενη νέα αντιλαϊκή συμφωνία με τους «εταίρους» επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική που ματώνει το λαό δεν είναι γραμμένη στη γλώσσα της μιας ή της άλλης κυβέρνησης, στη «γλώσσα της Αθήνας» ή στη «γλώσσα των δανειστών»: Είναι γραμμένη στη γλώσσα της στρατηγικής της ΕΕ και του κεφαλαίου, των αναγκών της καπιταλιστικής οικονομίας, οι οποίες και είναι ασυμβίβαστες με τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού...

Προχώρησε στην απόλυση των καθαριστριών σχολείων

Εμπροσθοφυλακή της κυβέρνησης στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής αποτελεί η δημοτική αρχή ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ του Δήμου Περάματος, η οποία, το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, στη διάρκεια συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου, αποφάσισε τελικά να απολύσει τις 20 καθαρίστριες των σχολικών μονάδων της πόλης!
Ομως, δεν έμεινε μόνο εκεί. Η «αριστερή» δημοτική αρχή, για να «αντιμετωπίσει» τις καθαρίστριες που είχαν συγκεντρωθεί στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου διεκδικώντας το αυτονόητο, να μη γίνει καμία απόλυση και να υπάρξει μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, έφτασε στο επαίσχυντο σημείο να προσφύγει στον κοινωνικό αυτοματισμό! Γνωστά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, επικεφαλής της λεγόμενης «ανοιχτής συνέλευσης» των «αγανακτισμένων», από κοινού με τη δημοτική αρχή, δε δίστασαν να συγκεντρώσουν ορισμένους άνεργους, επιδιώκοντας να τους φέρουν σε αντιπαράθεση με τις καθαρίστριες!
Για να πετύχουν τους σχεδιασμούς τους, οι επικεφαλής (ένας από αυτούς γνωστός συνδικαλιστής στον ΟΛΠ) άρχισαν τους προπηλακισμούς σε βάρος των καθαριστριών, λέγοντας «δεν έληξε η σύμβασή σου, μ...; Τι θέλεις τώρα;», «να σηκωθείς να φύγεις να δουλέψει και κανένας άλλος» και άλλα παρόμοια, για να πυροδοτήσουν το κλίμα!
Οι προθέσεις και οι άθλιοι σχεδιασμοί της δημοτικής αρχής ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είχαν εκφραστεί από το προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο, όταν ο πρόεδρός του, Τ. Καραγιαννάκης, είχε επιτεθεί στις καθαρίστριες, χαρακτηρίζοντας ως «απαράδεκτο» να διεκδικούν να μην απολυθούν και να γίνουν οι συμβάσεις τους αορίστου χρόνου, «όταν -όπως είχε πει- στο Πέραμα υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι και έχουν και αυτοί δικαίωμα να διεκδικήσουν μία θέση». Παράλληλα, σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο συνδυασμός «Μαζί για την ανατροπή» του ΣΥΡΙΖΑ στο Πέραμα, κάνει λόγο για «συνδικαλιστική αλητεία» (!) σε βάρος του κλαδικού Σωματείου Καθαριστών Σχολείων, επειδή προφανώς οργανώνει τον αγώνα των καθαριστριών και ότι «οι άνεργοι αυτής της πόλης έχουν το δικαίωμα για δουλειά»!
Αυτές τις θέσεις εξέφρασαν και στην προχτεσινή συνεδρίαση τόσο ο πρόεδρος όσο και ο δήμαρχος Γ. Λαγουδάκης, οι οποίοι έφτασαν να κατηγορήσουν τις εργαζόμενες αυτές, που εδώ και 10 ως και 18 χρόνια εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μέχρι εξάντλησης, αφού δεν επαρκούν και πληρώνονται τώρα με το ποσό των ...300 και κάτι ευρώ, για ...«αναλγησία» απέναντι στους «άνεργους της πόλης»!
Η πρόταση της δημοτικής αρχής, όπως αυτή εκφράζεται από την κατεύθυνση της κυβέρνησης, να απολυθούν οι καθαρίστριες και να γίνει διαγωνισμός ΑΣΕΠ, πέρασε με 11 ψήφους υπέρ, ενώ δύο δημοτικοί της σύμβουλοι δήλωσαν αποχή.
Οχτώ δημοτικοί σύμβουλοι υπερψήφισαν την πρόταση του Σωματείου για καμία απόλυση και μετατροπή των συμβάσεων των 20 καθαριστριών από ορισμένου χρόνου σε αορίστου, την οποία από την αρχή είχε καταθέσει η «Λαϊκή Συσπείρωση», ο συνδυασμός του ΚΚΕ. Να σημειωθεί ότι για να «επιτευχθεί» η προχτεσινή απόφαση, η δημοτική αρχή ανέβαλε δύο φορές τη συζήτηση του θέματος σε προηγούμενα Δημοτικά Συμβούλια, ενώ πριν μία βδομάδα, ανέβαλε με μεθόδευση τη συνεδρίαση του ίδιου του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς εκτιμήθηκε ότι υπήρχε ο κίνδυνος να μην περάσει η πρότασή της.
Η προχτεσινή απόφαση αυτή έρχεται να προστεθεί:
  • Στην απόλυση των 13 εργαζόμενων συμβασιούχων ΑμΕΑ του Δήμου.
  • Στη «δράση» που έχει αναλάβει με αποπροσανατολιστικές φιέστες και διάφορες κορόνες, για να διευκολύνει την κυβέρνηση στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού.
  • Το κλείσιμο του μοναδικού βρεφικού σταθμού σε μία εργατούπολη που σφαδάζει από ανεργία.
  • Στη διαγραφή πόρων που θα έπρεπε να δοθούν στις Σχολικές Επιτροπές, ύψους 260.000 ευρώ, με το αιτιολογικό ότι αυτές ήταν του 2006 και έχει παρέλθει η 5ετία! Στη συνέχεια, αναγκάστηκε, κάτω από τη θύελλα αντιδράσεων, να πάρει πίσω την απόφαση, αλλά όσον αφορά τα λεφτά, παρέπεμψε στο απώτερο μέλλον για την καταβολή τους.
  • Στη δημιουργία ΚΟΙΝΣΕΠ, χώρια τις αποφάσεις για 5μηνα και τις ελαστικές μορφές απασχόλησης που έχει προσυπογράψει.

Επαγγελματικά Ταμεία: Φουρνέλο στα θεμέλια της Κοινωνικής Ασφάλισης

Τα Επαγγελματικά Ταμεία είναι κατασκεύασμα που προωθεί το κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι στην Ελλάδα και στην ΕΕ, με στόχο την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης και την ανάληψη του βάρους της Ασφάλισης από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Ερχονται να απαλλάξουν το κράτος από την υποχρέωση να στηρίζει δημόσιο σύστημα Ασφάλισης και υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να πληρώνουν για υπηρεσίες που έχουν ανάγκη και αφορούν στην ίδια τους τη ζωή.
Τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης, σύμφωνα με το νόμο 3029/2002 (ν. Ρέππα), είναι Ταμεία που λειτουργούν με την αρχή της ανταποδοτικότητας και με ατομικές μερίδες, που σημαίνει ότι ο κάθε ασφαλισμένος λαμβάνει παροχές ανάλογα με το ύψος των εισφορών που μπορεί να καταβάλει. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ο αναδιανεμητικός χαρακτήρας που είναι και το βασικό γνώρισμα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Η ποιότητα των παροχών εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα του κάθε μέλους, αλλά και από τη συνολική οικονομική κατάσταση του Ταμείου.
Το ύψος των συντάξεων στα Επαγγελματικά Ταμεία υπολογίζεται σε καθαρά κεφαλαιοποιητική βάση, σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8 του ν. 3029/2002. Η Επαγγελματική Ασφάλιση είναι ο δεύτερος από τους «τρεις πυλώνες» ασφάλισης που προωθεί η ΕΕ. Ο πρώτος είναι η δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση σε ένα ελάχιστο, συνεχώς συρρικνούμενο επίπεδο και ο τρίτος η ιδιωτική Ασφάλιση.
Η αντικατάσταση των Επικουρικών Ταμείων από τα Επαγγελματικά Ταμεία (ΕΤ) είναι κατεύθυνση της ΕΕ διατυπωμένη στην «Πράσινη Βίβλο» σχετικά με το μέλλον των συνταξιοδοτικών συστημάτων στην Ευρώπη. Η εδραίωση και επέκταση των Επαγγελματικών Ταμείων προϋποθέτουν την εξαφάνιση των Επικουρικών. Αρα, για να καθιερωθούν ως ο «δεύτερος πυλώνας» της Ασφάλισης, θα πρέπει η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση να εκλείψει, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την επικούρηση, και θα πρέπει να οργανωθεί με τον τρόπο που λειτουργεί και στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ.
Στην κατεύθυνση αυτή βρίσκονται οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που έχουν ψηφιστεί, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια και προβλέπουν ότι η επικουρική Ασφάλιση δεν χρηματοδοτείται και πλέον δεν υπάρχει εγγύηση από το κράτος. Αν δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα των Ταμείων ή κλάδων επικουρικής Ασφάλισης, δεν καλύπτεται το έλλειμμα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ετσι πληρώνουν τα ασφαλιστικά ταμεία τη «χρηματοπιστωτική σταθερότητα» και την ανταγωνιστικότητα, την «οικονομική ανάπτυξη» του καπιταλισμού.
Η συγχώνευση, που στην ουσία αποτελεί πορεία προς την κατάργηση όλων των επικουρικών Ταμείων, συνδέεται με νέα μείωση εργοδοτικών εισφορών, με νέα μείωση του εργοδοτικού «κόστους». Οι μειωμένες εισφορές θα λειτουργήσουν ως κίνητρο για τη συμμετοχή στα επαγγελματικά Ταμεία, ενώ θα δοθούν ενδιάμεσα φορολογικά κίνητρα.
Σε αυτήν την κατεύθυνση, γίνεται αναμόρφωση των νομοθετικών ρυθμίσεων για τα επαγγελματικά Ταμεία και τις επαγγελματικές συντάξεις με συμμετοχή και της ιδιωτικής ασφάλισης. Η ιδιωτική ασφάλιση, μέσω των ασφαλιστικών εταιρειών (κυρίως πολυεθνικά μονοπώλια) και των επαγγελματικών Ταμείων, αποκτά προνομιακό ρόλο.

Από τη «Σκύλλα» στη «Χάρυβδη»

Σε αυτούς τους σχεδιασμούς του μεγάλου κεφαλαίου και των πολιτικών του επιτελείων, εντάσσεται και ο αντιασφαλιστικός νόμος 4052/12 - εφαρμοστικός του «Μνημονίου ΙΙ». Με το νόμο αυτό, όλα τα Επικουρικά Ταμεία ενοποιήθηκαν στο ΕΤΕΑ, ενώ όσα «επέλεξαν», μέσω των συνδικαλιστικών οργανώσεων των ασφαλισμένων να μην ενταχθούν στο ΕΤΕΑ, μετατράπηκαν αυτοδίκαια σε Επαγγελματικά Ταμεία - Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου.
Οι δύο αυτές δήθεν εναλλακτικές επιλογές είναι για τους ασφαλισμένους η «Σκύλλα» και η «Χάρυβδη». Αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου αντιασφαλιστικού και αντεργατικού νομίσματος. Τόσο το ΕΤΕΑ όσο και τα ΝΠΙΔ - Επαγγελματικά Ταμεία που δημιουργήθηκαν, λειτουργούν σε βάρος των εργαζομένων, αφού οι ασφαλισμένοι γνωρίζουν μόνο το ύψος των εισφορών που δίνουν, αλλά όχι τι σύνταξη θα πάρουν και αν θα την πάρουν.
Πρόκειται για τη λεγόμενη «μετατόπιση από συστήματα καθορισμένων παροχών σε συστήματα καθορισμένων εισφορών». Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, οι ασφαλισμένοι οδηγούνται σε δύσκολες καταστάσεις και περιπέτειες, έχουμε μείωση των επικουρικών συντάξεων, κατάργηση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης.
Η μετατροπή σε ΝΠΙΔ - Επαγγελματικό Ταμείο, η επιλογή της δήθεν «αυτονομίας» και «αυτοδιαχείρισης» δεν αποτελεί καλύτερη εναλλακτική λύση έναντι της ένταξης στο ΕΤΕΑ. Η πραγματικότητα είναι αδιάψευστη:
Τα έσοδα των Ταμείων μειώνονται, όσο μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές και όσο η ανασφάλιστη εργασία και η εισφοροδιαφυγή αυξάνονται. Οι απολύσεις, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και οι μειώσεις των μισθών με το τσάκισμα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αυξάνουν ακόμα περισσότερο τις απώλειες στα έσοδα. Αυτό σημαίνει ότι τα «ανεξάρτητα» Ταμεία οδηγούνται σε μειώσεις συντάξεων - παροχών ή και σε αυξήσεις στις εισφορές των εργαζομένων.
Τα μειωμένα, με το περιβόητο «κούρεμα» των ομολόγων, αποθεματικά γίνονται ακόμα πιο επισφαλή, αφού ένα ΝΠΙΔ μπαίνει αναπόφευκτα στο φαύλο κύκλο των «επενδύσεων» σε νέα ομόλογα, στο χρηματιστήριο, για να αντισταθμίσει τις απώλειες στα αποθεματικά, επιφέροντας νέες δραματικές συνέπειες στη ρευστότητα. Ενα Ταμείο - ΝΠΙΔ που δεν θα μπορεί να εξασφαλίσει ούτε δικαιώματα, ούτε συντάξεις, μας φέρνει πιο κοντά στην ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης.
Επιπλέον, το ύψος των συντάξεων, σύμφωνα με το νόμο 4052 του 2012 (άρθρο 42, παρ. 4), προσδιορίζεται με ενιαίο τρόπο στο ΕΤΕΑ και στα ΝΠΙΔ. Τα εφάπαξ δίνονται και από τα ΝΠΙΔ με τις μειώσεις που προβλέπονται από το σχετικό νόμο.

Τι επιβεβαιώνει η πείρα

Το παράδειγμα του ΤΕΑΥΦΕ (Επικουρικό Ταμείο Φαρμακοϋπαλλήλων) είναι χαρακτηριστικό. Η μετατροπή του σε ΝΠΙΔ - Επαγγελματικό Ταμείο συνοδεύτηκε από μείωση συντάξεων που έφτασε περίπου στο 20% και κατάργηση όλων των παροχών (π.χ. χαμηλότοκα δάνεια, παιδικές κατασκηνώσεις).
Μάλιστα, η πρώτη αναλογιστική μελέτη (2012) προβλέπει ότι μέσα στη δεκαετία η μέση σύνταξη θα πέσει στα 140 ευρώ, ενώ υπάρχουν αναλογιστικές μελέτες και για τα έτη 2013, 2014, που κατά πάσα πιθανότητα θα υποδείξουν νέες μειώσεις. Ακόμα, έχουμε κρούσματα μετακύλισης εργοδοτικών οφειλών στους σφαλισμένους, ενώ ο χρόνος καταβολής συντάξεων αυξήθηκε, αγγίζοντας τους 36 μήνες. Οσον αφορά τον κλάδο Πρόνοιας (εφάπαξ), που και αυτός μετατράπηκε σε ΝΠΙΔ, καταβάλλει το εφάπαξ με την προβλεπόμενη από το σχετικό νόμο μείωση, της τάξης του 64%.
Υπάρχει, εξάλλου, και η διεθνής εμπειρία, που δείχνει ότι οι εργαζόμενοι έχασαν τρισεκατομμύρια ευρώ με τα Ταμεία αυτού του είδους. Υπάρχει η εμπειρία της ENRON, όπου οι εργαζόμενοι έχασαν και τη δουλειά τους και όλες τις ασφαλιστικές αποταμιεύσεις. Δεκάδες δισ. έχασαν τα Ταμεία αυτού του είδους στην Αγγλία και η απάντηση της κυβέρνησης στις διαμαρτυρίες ήταν «εσείς επιλέξατε αυτή την ασφάλιση και το ξέρατε τι κίνδυνοι υπήρχαν...». Αυτή είναι και η εμπειρία από τα 5-6 Επαγγελματικά Ταμεία που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα.
Τα στελέχη του παλιού και του νέου αναδιαμορφούμενου κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Αυτόνομη Παρέμβαση / ΜΕΤΑ) πρωτοστάτησαν στη μετατροπή Επικουρικών Ταμείων σε ΝΠΙΔ, με κορυφαίο παράδειγμα τον κλάδο του Φαρμάκου, όπου σε αγαστή συνεργασία με την τότε συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και με την εργοδοσία, παραμέρισαν τους εργαζόμενους και την κλαδική Ομοσπονδία ΟΕΦΣΕΕ και δημιούργησαν το ΤΕΑΥΦΕ - ΝΠΙΔ.
Με τη στάση τους και τη θέση τους έβαλαν εμπόδια στους αγώνες και διευκόλυναν την εφαρμογή των αντιασφαλιστικών - αντεργατικών νόμων. Καλλιέργησαν και καλλιεργούν αυταπάτες περί «εξαίρεσης» και αντιμετώπισης προβλημάτων μέσω «επαφών» με κυβερνητικούς και άλλους παράγοντες. Τη λογική του «μικρότερου κακού».
Παρουσίασαν και παρουσιάζουν ως «επιτυχία» και «σωτηρία» για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, τη μετατροπή Επικουρικών Ταμείων σε δήθεν «αυτόνομα» και «αυτοδιαχειριζόμενα» ΝΠΙΔ, τη στιγμή που αυτή η εξέλιξη αποτελεί στρατηγική επιλογή και ανάγκη για το μεγάλο κεφάλαιο και ως τέτοια προωθείται από τις κυβερνήσεις του.

Η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου ανάπτυξης

Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι βιοπαλαιστές ένα δρόμο έχουμε: Αγώνας, με συσπείρωση στο ΠΑΜΕ και στις ταξικές δυνάμεις, για την αναπλήρωση των απωλειών μας.
Αυτό σημαίνει: Κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Να πληρώσει το κράτος και οι εργοδότες, που έχουν την ευθύνη για τα ελλείμματα στα Επικουρικά Ταμεία. Επιστροφή όλων των λεηλατημένων αποθεματικών στα Ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης.
Η δική μας προοπτική είναι: Ενα ενιαίο υποχρεωτικό αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα εξασφαλίζει συντάξεις και παροχές για όλους, αντίστοιχες των λαϊκών αναγκών.
Διεκδικούμε αυτά που μάς ανήκουν. Η επιστήμη και η τεχνολογία προσφέρουν εργαλεία για την παράταση της ζωής και τη βελτίωση της ποιότητάς της. Να εξασφαλίζονται από τη νεαρή ηλικία καλύτερες προϋποθέσεις ζωής. Να δουλεύουμε λιγότερο, σταθερά σε ημερήσια και εβδομαδιαία βάση, αφού σε μικρότερο χρόνο παράγεται περισσότερος πλούτος. Να βγαίνουμε νωρίτερα στη σύνταξη, αφού υπάρχει υπερεπάρκεια εργατικού δυναμικού και να απολαμβάνουμε αξιοπρεπείς συντάξεις.
Αυτά σκοντάφτουν στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, που έχει μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία. Γι' αυτό προβάλλει η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου ανάπτυξης, με αλλαγή τάξης στην εξουσία, με κριτήριο την ικανοποίηση των αναγκών του λαού και όχι τα κέρδη των λίγων.
της Γιώτας Ταβουλάρη,
προέδρου της ΟΕΦΣΕΕ,
μέλος τη Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ

Η ιδιωτική ασφάλιση και οι ανατροπές σε Υγεία και συντάξεις

Παρουσιάζοντας τις εξελίξεις στο χώρο της Υγείας από τη σκοπιά της ιδιωτικής ασφάλισης, μπορούμε να σταθούμε στα εξής: Παρά το γεγονός ότι τη διετία 2011 - 2012 οι περισσότερες εταιρείες του κλάδου είχαν σημαντικές ζημιές και ειδικά οι μεγαλύτερες λόγω του PSI, καμία από τις πολυεθνικές ασφαλιστικές εταιρείες δεν αποχώρησε από την Ελλάδα. Αντίθετα, όλες τους ενίσχυσαν κεφαλαιακά τα εγχώρια παραρτήματά τους.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό; Είναι απλό. Οι ασφαλιστικές εταιρείες αναμένουν πως τα επόμενα χρόνια, κύρια στο κλάδο της Υγείας και στις συντάξεις, θα αποκομίσουν στην Ελλάδα τεράστια κέρδη. Αυτό το λένε και το αναλύουν επισήμως σε κάθε συνέδριο και ημερίδα της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος. Το τονίζουν ξανά και ξανά προς τους εργαζόμενούς τους, ειδικά την τελευταία διετία που έχουν ανακάμψει τα κέρδη τους.
Οι τάσεις σε αυτήν την κατεύθυνση είναι ξεκάθαρες: Από το 2009, πριν την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης, μέχρι το 2014, η «παραγωγή ασφαλίστρων» (τζίρος) στον κλάδο ασθενειών έχει τριπλασιαστεί, ενώ στις ασφαλίσεις υγείας έχει διπλασιαστεί. Αυτό από μόνο του είναι εντυπωσιακό εν μέσω κρίσης. Γίνεται όμως ακόμη πιο εντυπωσιακό, αν συνυπολογίσει κανείς ότι την ίδια περίοδο τα ασφάλιστρα ανά συμβόλαιο μειώθηκαν. Δηλαδή, το πλήθος των συμβολαίων σε αυτούς τους ασφαλιστικούς κλάδους αυξήθηκε ακόμη περισσότερο.
Πρέπει εδώ να πούμε ότι η «μείωση» των ασφαλίστρων σε αυτούς τους κλάδους προκύπτει κυρίως χάρη στο «άνοιγμα» του ΕΟΠΥΥ στις ιδιωτικές κλινικές/ιδιωτικά νοσοκομεία κ.τ.λ. Δηλαδή, στα νέα συμβόλαια Υγείας που προσφέρουν τα τελευταία χρόνια, οι ασφαλιστικές δεν καλύπτουν όλο το ποσό της περίθαλψης στις ιδιωτικές κλινικές, αλλά «χρεώνουν» ένα ποσοστό στον ΕΟΠΥΥ. Με άλλα λόγια και η Κοινωνική Ασφάλιση χρεώνεται και οι ιδιωτικές ασφαλιστικές αυξάνουν την πελατεία και τα κέρδη τους.
Είναι κι αυτό ένα δείγμα της «σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα» στο χώρο της Υγείας. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όταν ο υπουργός υγείας, Π. Κουρουμπλής, πριν από ένα δίμηνο μίλησε για κατάργηση των συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με τις ιδιωτικές κλινικές/νοσοκομεία, αμέσως στο χώρο άρχισε να συζητιέται ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα αυξηθούν ραγδαία τα ασφάλιστρα των συμβολαίων Υγείας, ακόμη και κατά 25%.

Το σύστημα των «τριών πυλώνων»

Αλληλένδετο με το κομμάτι της Υγείας είναι το κομμάτι των συντάξεων και συνολικά των ασφαλιστικών ταμείων. Εδώ και χρόνια, η Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών προτείνει και διεκδικεί να ανοίξει ο «δεύτερος πυλώνας της Ασφάλισης» (τα σημερινά επικουρικά ταμεία) στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Στα χρόνια της κρίσης, η απαίτηση αυτή πήρε το χαρακτήρα ακόμη και συγκεκριμένων προτάσεων.
Μία τέτοια πρόταση - πακέτο της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών, που έγινε προ διετίας, προέβλεπε τα εξής:
  • Εναν υποχρεωτικό πρώτο πυλώνα Ασφάλισης που θα δίνει 360 ευρώ σύνταξη και ελάχιστες παροχές Υγείας.
  • Εναν δεύτερο πυλώνα επαγγελματικής ασφάλισης και όχι επικουρικής, που θα λειτουργεί με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα («ατομικές μερίδες»). Τα διάφορα επαγγελματικά Ταμεία θα τα διαχειρίζονται οι ασφαλιστικές εταιρείες ή συμπράξεις ασφαλιστικών εταιρειών. Δε θα καθορίζουν οι ΣΣΕ τις εισφορές, αλλά το κράτος και η αγορά. Ο πελάτης ασφαλιζόμενος θα επιλέγει όποιο επαγγελματικό Ταμείο θέλει, ανεξαρτήτως του κλάδου στον οποίο δουλεύει. Τα επαγγελματικά Ταμεία, δηλαδή, θα ανταγωνίζονται το ένα το άλλο, κυνηγώντας πελατεία, βάσει ασφαλίστρων, καλύψεων και παροχών, θα λειτουργούν ως άλλες ασφαλιστικές εταιρείες.
  • Ο τρίτος πυλώνας θα είναι η ιδιωτική ασφάλιση, όπως υπάρχει και σήμερα.
Φυσικά, οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν έφτασαν να αποθρασυνθούν έτσι από μόνες τους. Η παραπάνω πρόταση, για παράδειγμα, ουσιαστικά υλοποιεί όλες τις κατευθύνσεις της ΕΕ σχετικά με την Κοινωνική Ασφάλιση, με τον πυρήνα των οποίων συντάσσεται και η σημερινή κυβέρνηση.
Η μείωση των παροχών και των συντάξεων των Ταμείων κύριας ασφάλισης είναι από τα μόνιμα χαρακτηριστικά των πολιτικών που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια. Το επιπλέον στοιχείο των τελευταίων ετών, που ήρθε κατά παραγγελία του ιδιωτικού κεφαλαίου και των ασφαλιστικών εταιρειών, είναι πως τέθηκε σε εφαρμογή ο - ψηφισμένος από το 2002 - νόμος για την επαγγελματική ασφάλιση.
Ετσι, μετά το PSI που άφησε τα επικουρικά Ταμεία με ψίχουλα στα αποθεματικά τους, ήρθε η μετατροπή τους σε επαγγελματικά Ταμεία και η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» να τα αποτελειώσει, προδιαγράφοντας τη σταδιακή διάλυσή τους και το άνοιγμα αυτής της «αγοράς» στην ιδιωτική ασφάλιση.

Η ευρωπαϊκή οδηγία «Solvency 2»

Πάνω σε αυτό το θέμα, έχει ενδιαφέρον και η περσινή νομοθετική ρύθμιση της τότε κυβέρνησης (που δε φαίνεται να αναιρεί η σημερινή), προκειμένου να επιταχύνει τις εξελίξεις.
Συγκεκριμένα, τον Απρίλη του 2014 ΝΔ - ΠΑΣΟΚ ψήφισαν την κατάργηση των «κοινωνικών πόρων» που είχαν μια σειρά επικουρικά Ταμεία, εντείνοντας την οικονομική τους ασφυξία. Διόλου τυχαία, βέβαια, με τον ίδιο νόμο, έδιναν επιπλέον κίνητρα και φοροαπαλλαγές σε εργοδότες και εργοδοτικές οργανώσεις για τη σύναψη ομαδικών ασφαλιστηρίων συμβολαίων για τους εργαζομένους τους.
Η υλοποίηση όλων αυτών των κατευθύνσεων πάει χέρι - χέρι με ανακατατάξεις εντός του συγκεκριμένου κλάδου, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά πανευρωπαϊκά. Ετσι, είναι σε πλήρη εξέλιξη η προσαρμογή όλων των ασφαλιστικών εταιρειών της ΕΕ στην οδηγία «Solvency 2», που τίθεται σε πλήρη εφαρμογή από 1/1/2016. Βασικός στόχος της οδηγίας είναι να πιέσει πανευρωπαϊκά προς την κατεύθυνση μιας «ενιαίας ασφαλιστικής αγοράς», όπου θα κυριαρχούν μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτό που επιδιώκουν είναι να δημιουργήσουν επιχειρηματικά σχήματα που θα έχουν τα απαραίτητα κεφάλαια, ώστε να αναλάβουν τη διαχείριση ολόκληρων ασφαλιστικών οργανισμών.
Στην Ελλάδα, αυτή η οδηγία και η λογική της σήμανε μεταξύ άλλων τα εξής: Τη μείωση κατά 1/3 των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο συγκεκριμένο κλάδο την τελευταία 10ετία. Την υπαγωγή των ασφαλιστικών υπό τον έλεγχο της ΤτΕ, ώστε να επιταχυνθούν οι αλλαγές αυτές. Την μείωση κατά 2.000 - 3.500 των θέσεων εργασίας στις ασφαλιστικές εταιρείες τη τελευταία 5ετία. Τη μεγάλη οικονομική πίεση προς τους «ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές», ώστε να φύγουν από τη μέση κ.ά.
Αυτές οι εξελίξεις αναμένεται να επιταχυνθούν ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη πώληση από την Τράπεζα Πειραιώς της Αγροτικής Ασφαλιστικής στη γερμανική πολυεθνική ERGO, ενώ αναμένεται το επόμενο διάστημα η ΕΤΕ και η Eurobank να κάνουν το ίδιο με τις δικές τους θυγατρικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε τη θέση για μία μεγάλη δημόσια ασφαλιστική εταιρεία, την Εθνική, που θα παίζει ρόλο «ρυθμιστή» στην αγορά, προς όφελος τάχα «των καταναλωτών». Εμπειρία όμως πλέον έχουμε όλοι και καταλαβαίνουμε πως σημασία δεν έχει τι ποσοστό μετοχών θα έχει το Δημόσιο σε μία επιχείρηση (στην οποία το 1/3 των εργαζομένων είναι και παραμένουν ενοικιαζόμενοι), αλλά προς όφελος ποιου λειτουργεί αυτή, όπως και το σύνολο του συγκεκριμένου κλάδου.

Εξω οι ιδιώτες από Υγεία - Ασφάλιση

Πρέπει, λοιπόν, να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή: Κάθε δραστηριοποίηση του κεφαλαίου στο χώρο της Υγείας, της Πρόνοιας, των συντάξεων υπονομεύει το δικαίωμα του λαού στη Δημόσια και Δωρεάν Κοινωνική Ασφάλιση. Φέρνει μαζί της τα επιχειρηματικά κριτήρια, τα «μηδενικά ελλείμματα», τις «ατομικές μερίδες», τα όρια στο τι παροχές δικαιούται κανείς, που αν τις ξεπεράσει, πρέπει να πληρώσει από την τσέπη του.
Γι' αυτό και στην παρέμβασή μας στους εργαζόμενους του συγκεκριμένου κλάδου δίνουμε μεγάλη σημασία, πέρα από τα εργασιακά ζητήματα του χώρου, στην ιδεολογική παρέμβαση για το τι είναι τα ασφαλιστικά ταμεία και η Κοινωνική Ασφάλιση, για ποιο λόγο είναι προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και το δικό τους να μην υπάρχει καμία δραστηριοποίηση των ασφαλιστικών εταιρειών στους συγκεκριμένους τομείς κ.τ.λ.
Μια τέτοια παρέμβαση είναι ένα δύσκολο και σύνθετο καθήκον. Ακόμη περισσότερο που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στο συγκεκριμένο χώρο, στις οποίες κυριαρχεί ο ΣΥΡΙΖΑ και συμπράττει ανοιχτά με ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ, παίζουν ενεργό ρόλο στην προώθηση των επιδιώξεων του κεφαλαίου και πολεμούν κάθε προσπάθεια παρέμβασης του ΠΑΜΕ προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Είναι όμως μονόδρομος, προκειμένου να υπερασπίσουμε το δικαίωμα κάθε εργαζόμενου σε δημόσιες, δωρεάν και αναβαθμισμένες παροχές Υγείας, στο ύψος των σύγχρονων αναγκών τη εργατικής - λαϊκής οικογένειας, δυνατότητα να παρέχονται σήμερα.
του Νίκου Νιάνιου
μέλους της Επιτροπής Αγώνα του ΠΑΜΕ
στους εργαζόμενους των ασφαλιστικών εταιρειών

ΟΧΙ στην ανάθεση σε ιδιώτη της Συλλογής- Αποκομιδής απορριμμάτων στο Δήμο Σουλίου

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ο.Τ.Α. ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Τετάρτη 27η Μαΐου 2015 η Δημοτική Αρχή φέρνει στο Δημοτικό Συμβούλιο για ψήφιση την ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας στον Δήμο ΣΟΥΛΙΟΥ με τα εξής θέματα:
1. Ανάθεση σε ιδιώτη εργολάβο των υπηρεσιών: Συλλογή- Αποκομιδή απορριμμάτων (ΔΕ Σουλίου-ΔΕ Αχέροντα)
Η διοίκηση του δήμου βλέπει τη λύση της ιδιωτικοποίησης τμημάτων της υπηρεσίας καθαριότητας ως την ιδανική, καθώς όπως υποστηρίζει, τόσο τα οχήματα για την αποκομιδή των απορριμμάτων δεν επαρκούν, όσο και το υφιστάμενο προσωπικό(οδηγοί, συνοδοί απορριμματοφόρων, οδοκαθαριστές) είναι ελάχιστο και δεν επαρκεί σε καμία περίπτωση για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες Είναι σίγουρο ότι η συγκεκριμένη ενέργεια αποτελεί απαρχή της διαδικασίας να περάσει ολόκληρη η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου σε ιδιώτες.
Η πρόθεση της δημοτικής αρχής να παραδώσει τον τομέα της καθαριότητας και αποκομιδής απορριμμάτων σε ιδιώτες δεν είναι κεραυνός εν αιθρία για μας. Η εν λόγω ιδιωτικοποίηση δεν αποτελεί «εφεύρημα» της Δημοτικής Αρχής, αλλά μια σχεδιασμένη προσπάθεια για πλήρη ιδιωτικοποίηση του κερδοφόρου τομέα της διαχείρισης των σκουπιδιών, του χρυσοφόρου φιλέτου της διαχείρισης απορριμμάτων, που ξεκίνησε σε κεντρικό επίπεδο από το 2001, από την εποχή του «Καποδίστρια» και ολοκληρώνεται με τον «Καλλικράτη» και η οποία υλοποιείται από κυβερνήσεις (και από τη νέα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ), δημάρχους και περιφερειάρχες, σε πλήρη εναρμόνιση με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Έρχεται ως επίρρωση της ενιαίας στρατηγικής ΕΕ - κυβερνήσεων – δημοτικών και περιφερειακών αρχών για την παραχώρηση στο μεγάλο κεφάλαιο της συνολικής διαχείρισης των απορριμμάτων της χώρας (αρχικά της κατασκευής των συγκεκριμένων μονάδων μέσω ΣΔΙΤ και στη συνέχεια παραχώρηση της λειτουργίας τους για αρκετά χρόνια (25-30) με συμβάσεις παραχώρησης), που θα οδηγήσει σε ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών, απολύσεις συναδέλφων, νέα χαράτσια στο λαό της χώρας και τεράστια κέρδη για τους επιχειρηματικούς – μονοπωλιακούς ομίλους.
Ήδη στην περιοχή της Ηπείρου, προχωράει με γοργούς ρυθμούς η δημοπράτηση του εργοστασίου επεξεργασίας στερεών απορριμμάτων, ενώ ο ΧΥΤΑ της περιοχής λειτουργοί πλήρως ιδιωτικοποιημένοι.
Το ζήτημα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων είναι πολύ σημαντικό και η όποια επιλογή της λύσης του ξεκινά από ποιά σκοπιά αντιμετωπίζεται. Αν δηλαδή αντιμετωπίζεται από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, της προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας ή από τη σκοπιά της εξυπηρέτησης επιχειρηματικών συμφερόντων που μέσα από την εμπλοκή τους στη διαχείριση των στερεών αποβλήτων βλέπουν ένα ακόμα κερδοφόρο γι' αυτούς πεδίο.
Τίθεται λοιπόν ένα επίπλαστο δίλημμα στους κατοίκους της περιοχής : Θα συνεχίσει ο Δήμος να διαχειρίζεται τα απορρίμματα και τον καθαρισμό των χώρων, όταν με τις τόσες ελλείψεις υπάρχει «πρόβλημα με τη δημόσια υγεία και πρόβλημα τουριστικής εικόνας» ή θα ανατεθεί σε ιδιωτική επιχείρηση, που θα αναλάβει να φέρει σε πέρας αυτό το «δύσκολο έργο», «γλιτώνοντας» ο Δήμος από μια ακόμη υπηρεσία, άρα αύξηση δημοτικών τελών;
Παρόμοιο δίλημμα θα τεθεί και για την πιθανή εκχώρηση και άλλων τομέων του Δήμου σε επιχειρηματικούς ομίλους είναι ο προάγγελος του ξεπουλήματος και άλλων υπηρεσιών (όπως της
υπηρεσίας ύδρευσης, των παιδικών σταθμών, του βοήθεια στο Σπίτι κ.α.).
Το πραγματικό δίλλημα για μας είναι αν θα αφήσουμε τη Δημόσια Υγιεινή και τις υπηρεσίες προς τα λαϊκά στρώματα και τους εργαζόμενους να συνδέονται με τα περιθώρια κέρδους του κάθε επιχειρηματία.
Δεν θα σταθούμε στην περιγραφή της κατάστασης που επικρατεί στην υπηρεσία, αλλά στο πώς φτάσαμε ως εδώ. Ποια είναι η αιτία, ποιοι ευθύνονται γι αυτή την κατάντια και ποιοι είναι οι στόχοι της μεθόδευσης αυτής. Η απάντηση είναι γνωστή. Κυρίαρχες πολιτικές ευθύνες έχουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις που υπηρετούν τις επιταγές της ΕΕ, που παρόλο που καταληστεύουν το λαό με τους φόρους και τα χαράτσια που του επιβάλλουν, δεν απέδωσαν τα παρακρατηθέντα 10 δισ. ευρώ από το κράτος για λογαριασμό της Τοπικής Διοίκησης, ούτε αποδίδουν στους Δήμους επαρκή χρηματοδότηση για να λειτουργήσουν οι υπηρεσίες του, όπως χρειάζεται και πρέπει, για να δώσουν στον λαό όσα δικαιούται και του ανήκουν. Φυσικά όλα αυτά γίνονται στα πλαίσια των καπιταλιστικών
αναδιαρθρώσεων, του "Καλλικράτη", που θέλει τους Δήμους να λειτουργούν σαν ανώνυμες εταιρίες, με τη λογική της πρόσθετης ανταποδοτικότητας και την παράδοση των υπηρεσιών τους στους επιχειρηματίες.
Δεν είναι τυχαία η τελευταία εγκύκλιος που περιορίζει τον αριθμό προσλήψεων προσωπικού ορισμένου χρόνου για το 2015 κατά 10%, εξαιρώντας παράλληλα τις ανταποδοτικές υπηρεσίες, χωρίς να μιλάει καθόλου για μόνιμο προσωπικό.
Δεν είναι επίσης τυχαίες οι δηλώσεις του υπουργού οικονομικών περί συμφωνίας του για την πλήρη κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης προς τους Δήμους, όπως και οι φωνές της ΚΕΔΕ και της συντριπτικής πλειοψηφίας των Δημάρχων, περί οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ.
Δεν είναι τέλος καθόλου τυχαίο ότι χρόνια τώρα δεν επανδρώθηκε η υπηρεσία καθαριότητας με τον απαραίτητο μηχανικό εξοπλισμό και το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό, ενώ οι δημότες χρυσοπληρώνουν την υπηρεσία αυτή μέσω των δημοτικών τελών. Θα συνεχίσουν να πληρώνουν και θα κληθούν μάλιστα να καταβάλλουν ακόμη περισσότερα αφού η ιδιωτικοποίηση είναι συνώνυμο της αύξησης των δημοτικών τελών.
Εμείς σαν εργαζόμενοι στους Δήμους εκφράζουμε την κατηγορηματική μας αντίθεση στην προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής ΣΟΥΛΙΟΥ να δώσει τον τομέα καθαριότητας στους ιδιώτες. Καλούμε τους εργαζόμενους της περιοχής, τους ανέργους, τους μαγαζάτορες, κάθε λαϊκή οικογένεια, να αντιπαλέψουμε όλοι μαζί αυτές τις επιλογές με όσες δυνάμεις διαθέτουμε και να οργανώσουμε την πάλη για να μην ιδιωτικοποιηθεί η υπηρεσία καθαριότητας και αποκομιδής απορριμμάτων, όπως και καμία άλλη υπηρεσία.
Διεκδικούμε :
  • Διαχείριση των απορριμμάτων από ενιαίο δημόσιο κρατικό φορέα, χωρίς ανάμειξη ιδιωτών. Αυτός ο φορέας θα κάνει τις μελέτες, τις χωροθετήσεις των εγκαταστάσεων με επιστημονικά κριτήρια. Θα επιλέγει τη μέθοδο διαχείρισης με προτεραιότητα τη μείωση της παραγωγής απορριμμάτων, διαλογή στη πηγή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση. Με ταφή του μικρού υπολείμματος σε χώρους που θα χωροθετεί το κράτος με επιστημονικά κριτήρια και με μέτρα προστασίας των κατοίκων και του περιβάλλοντος.
  • Σχεδιασμένη αποκομιδή των απορριμμάτων σε όλες τις δημοτικές και τοπικές κοινότητες, με βάση τις ειδικές συνθήκες κάθε χωριού.
  • Στελέχωση της υπηρεσίας με τον ανάλογο στόλο οχημάτων, προμήθεια μέσων και εργαλείων που χρειάζονται, πρόσληψη μόνιμου επαρκούς προσωπικού με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι με δίμηνα και πεντάμηνα που τους καταστούν ομήρους και δεν ξέρουν πότε θα πληρωθούν.
  • Στήριξη των εργαζομένων της καθαριότητας με τα κατάλληλα είδη προστασίας της ζωής τους κατά την άσκηση του έργου τους, έγκαιρη απόδοση των όσων δικαιούνται (γάλα, ρουχισμό κλπ)
  • Καμιά ιδιωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών, που θα επιφέρει την κατάρρευση των κοινωνικών υπηρεσιών που έχει υποχρέωση και καθήκον να προσφέρει η Τοπική Διοίκηση στους δημότες της.
ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ, 26/05/2015

ΤΟ Δ.Σ.
+