Δ.Α.Σ. Ο.Τ.Α. ΡΟΔΟΥ: Αρθρα

Προσφατες αναρτησεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Άρθρο του Β. Πετρόπουλου (Γεν. Γραμμ. της ΠΟΕ - ΟΤΑ)

Στο «κόκκινο» οι παιδικοί σταθμοί

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει την πολιτική διάλυση των δημόσιων κοινωνικών δομών προς όφελος του κεφαλαίου και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Προχωρά στη μείωση αλλά και στην αλλαγή της χρηματοδότησης μέσα από το ΕΣΠΑ προκειμένου να εξυπηρετήσει και ουσιαστικά να ενισχύσει τους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, σε βάρος των δημοτικών παιδικών σταθμών.

Μειώνεται η χρηματοδότηση κατά 5% μετά την περσινή επίσης κατά 5% περικοπή, που είχε οδηγήσει 45.000 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών, χρηματοδοτεί απευθείας τους γονείς και όχι τις δομές, με αποτέλεσμα πολλοί γονείς να στραφούν στους ιδιωτικούς σταθμούς, το προσωπικό που εργάζεται μέσω του προγράμματος είναι ουσιαστικά «στον αέρα» αφού η επαναπρόσληψή του είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις αιτήσεις των παιδιών.

Με δεδομένη την εδώ και χρόνια απαγόρευση προσλήψεων μόνιμου προσωπικού, οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί στην πλειοψηφία τους στηρίζουν τη λειτουργία τους και την λειτουργικότητά τους στους εργαζόμενους συμβασιούχους του ΕΣΠΑ. Η δε δομή των 300 και πλέον ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΑμεΑ στηρίζεται αποκλειστικά στους εργαζόμενους του προγράμματος. Είναι πολύ πιθανόν, λοιπόν, αρκετοί δημοτικοί παιδικοί σταθμοί να μην ανοίξουν.

***

Η επερχόμενη «αξιολόγηση» δομών και ο «κόφτης» που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του νέου τρόπου χρηματοδότησης, θα βρουν τους δημοτικούς σταθμούς στην πραγματικότητα να υπολειτουργούν, με ελλιπές προσωπικό, με ό,τι αυτό σημαίνει για την τύχη της δομής και των εργαζομένων σε αυτήν.

Απέναντι σ' αυτήν την αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική θα πρέπει να αντιδράσουμε. Κανένας δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει αδιάφορος μπροστά στη νέα υποβάθμιση των δημοτικών παιδικών σταθμών που επιχειρείται από την κυβέρνηση και την πλειοψηφία των δημοτικών αρχών. Η Προσχολική Αγωγή δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα για όλα τα παιδιά.

Παρά τις δυσκολίες του καλοκαιριού, μπορούν άμεσα τα Διοικητικά Συμβούλια των Σωματείων Εργαζομένων στους δήμους να κουβεντιάσουν και να σχεδιάσουν την οργάνωση της δράσης από την 1η κιόλας του Σεπτέμβρη με το άνοιγμα των παιδικών σταθμών.

***

Να δημιουργηθεί ένα ευρύ μέτωπο υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα της Προσχολικής Αγωγής. Μπροστά πρέπει να είναι τα Σωματεία Εργαζομένων των δήμων, εγγράφοντας στα σωματεία (όπου δεν έχει γίνει ήδη) όλους τους συμβασιούχους παιδαγωγούς σε παιδικούς σταθμούς και ΚΔΑΠ.

Να υπάρχει συντονισμός με τους Συλλόγους Γονέων στους παιδικούς σταθμούς και να οργανώσουν, με ευθύνη των Σωματείων, μέσα από τις λίστες των αιτήσεων, όλους τους ενδιαφερόμενους γονείς.

Να ανοίξει το θέμα στις τοπικές κοινωνίες, στα νέα ζευγάρια και στους νέους γονείς που θα βρουν το πρόβλημα μπροστά τους.

Να μπει το θέμα στα Δημοτικά Συμβούλια με στόχο να παρθούν αποφάσεις ενάντια στην περικοπή θέσεων και στην αλλοίωση του δημόσιου χαρακτήρα των σταθμών.

Να υπάρχει συντονισμός με Επιτροπές Ανέργων.

Να δημιουργηθεί έτσι ένα μέτωπο που θα διεκδικήσει:

-- Κανένα παιδί εκτός παιδικών σταθμών.

-- Αποκλειστικά δημόσιους ασφαλείς και σύγχρονους παιδικούς σταθμούς με κρατική χρηματοδότηση.

-- Κατάργηση των τροφείων.

-- Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς και στα ΚΔΑΠ χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

-- Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων με πλήρη μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα.

Βασίλης ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ και Γενικός Γραμματέας της ΠΟΕ ΟΤΑ

23:35

Αρθρα Ριζοσπαστης

Μειώνεται κι άλλο το λαϊκό εισόδημα

Η «γραμμή άμυνας» που προσπαθεί να χαράξει η κυβέρνηση, στην προπαγάνδα της για τη νέα συμφωνία με τους δανειστές, είναι ότι τα μέτρα που προτείνει δεν μειώνουν παραπέρα τους μισθούς και τις συντάξεις. Το επιχείρημα αυτό είναι κάλπικο, όσο κι αν στη λίστα με τα μέτρα που δημοσιοποίησε η κυβέρνηση δεν υπάρχουν «οριζόντιες» περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, με τον τρόπο που προβλεπόταν από τα προηγούμενα μνημόνια. Θυμίζουμε εδώ ότι και η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ υποσχόταν προεκλογικά ότι δεν θα κάνει νέες «οριζόντιες» περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά το λεγόμενο mail Χαρδούβελη ήταν γεμάτο από μέτρα που με έμμεσο τρόπο μείωναν παραπέρα το λαϊκό εισόδημα. Το ίδιο συμβαίνει τώρα με τη λίστα των μέτρων που συζητάει η κυβέρνηση με τους δανειστές.
Η μείωση του ονομαστικού μισθού δεν είναι ο μόνος τρόπος για να μειωθεί το λαϊκό εισόδημα. Για παράδειγμα, η αύξηση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας είναι μια σοβαρή πηγή απωλειών για το λαό, αφού κατατρώει το εισόδημα, πολύ περισσότερο όταν οι μισθοί βρίσκονται στα σημερινά άθλια επίπεδα και η ανεργία σαρώνει. Οι προτάσεις της κυβέρνησης αυξάνουν την έμμεση φορολογία με αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ για είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, όσο κι αν οι προπαγανδιστές της κυβέρνησης επιμένουν να λένε με θράσος ότι το «καλάθι της νοικοκυράς» δεν πρόκειται να γίνει ακριβότερο. Στο βαθμό που ο αυξημένος συντελεστής ΦΠΑ (από 13% στο 23%) θα αφορά στο εξής όλα τα τυποποιημένα - συσκευασμένα προϊόντα (σχεδόν τα πάντα στο σούπερ μάρκετ είναι συσκευασμένα), αντιλαμβάνεται κανείς από την καθημερινή του εμπειρία στην αγορά, πόσα από τα προϊόντα άμεσης ανάγκης θα αυξηθούν μέσα σε μια νύχτα κατά 10%, με άμεσες συνέπειες στο εισόδημά του.
Νέα μείωση του εισοδήματος για τους μισθωτούς θα φέρει και η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 1 μονάδα που κάνει η κυβέρνηση. Το ίδιο ισχύει και για τους συνταξιούχους, καθώς αυξάνει την εισφορά τους στον κλάδο Υγείας κατά 1%, ενώ και οι επικουρικές συντάξεις αποκτούν πλέον εισφορά για την Υγεία της τάξης του 5%, ενώ μέχρι τώρα δεν είχαν. Είναι πραγματικά γελοίο το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι δεν υιοθέτησε τη «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» και έτσι «έσωσε» τις επικουρικές συντάξεις, όταν επιβάλλει εισφορά (δηλαδή μείωση) 5% εκεί που δεν υπήρχε και μάλιστα για τον τομέα Υγείας. Σημειώνουμε ότι για τον κλάδο Υγείας, οι ασφαλισμένοι όλων των Ταμείων καταβάλλουν εισφορά από το μισθό τους, ενώ όλοι, ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι, πληρώνουν μέσα από τη φορολογία. Επομένως, η Υγεία θα έπρεπε να είναι δωρεάν για όλους και όχι να φορτώνεται τώρα ένα επιπλέον χαράτσι στους συνταξιούχους. Άλλωστε, οι συμμετοχές στα φάρμακα που παραμένουν, οι περικοπές σε εξετάσεις που γίνονταν δωρεάν, συνολικά η εμπορευματοποίηση της Υγείας είναι από μόνοι τους παράγοντες που μειώνουν κι άλλο το λαϊκό εισόδημα.
Όσο για το επιχείρημα που λέει ότι η κυβέρνηση αυξάνει την εργοδοτική εισφορά στα επίπεδα που ήταν πριν από τις μειώσεις (2,9 μονάδες) που νομοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση, είναι πραγματικά για «ξεκάρφωμα». Κατ' αρχάς, αν ήθελε, θα μπορούσε να αυξήσει μόνο την εισφορά της εργοδοσίας και να μειώσει κι άλλο ή και να καταργήσει την εισφορά των εργαζομένων, αντί να την αυξήσει κατά 1 μονάδα. Δεύτερο, είναι βέβαιο ότι η αύξηση της εργοδοτικής εισφοράς θα μετακυληθεί με κάθε τρόπο στους εργαζόμενους. Τέλος, είναι αστείο να παρουσιάζει η κυβέρνηση αυτό το μέτρο ως απόδειξη της ταξικής υπέρ των εργαζομένων πολιτικής της, όταν ετοιμάζει ένα γερό «αναπτυξιακό» πακέτο με επιδοτήσεις για τις μεγάλες επιχειρήσεις, όταν το κεφάλαιο συνεχίζει να απολαμβάνει αμέτρητες φοροαπαλλαγές, όταν διατηρεί τους μισθούς στα σημερινά άθλια επίπεδα.

Επομένως, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Ότι οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες θα δουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται κι άλλο από την εφαρμογή των μέτρων που προτείνει η κυβέρνηση, έστω κι αν αυτό δεν γίνεται (τουλάχιστον σε αυτή τη φάση) με «οριζόντιες» περικοπές. Επιπλέον, το σχέδιο της κυβέρνησης κρύβει πολλές «παγίδες», που από τώρα «φωνάζουν» ότι τα αντιλαϊκά μέτρα θα συνεχιστούν και θα κλιμακωθούν. Τέτοιες «γκρίζες ζώνες» είναι, για παράδειγμα, τα πρωτογενή πλεονάσματα, που πρέπει πάση θυσία να πιαστούν, αλλά και ορισμένες «υπερκοστολογήσεις» στα έσοδα που προσδοκά η κυβέρνηση από κάποιες «μεταρρυθμίσεις» που περιλαμβάνονται στην πρότασή της...

Εφ. Ριζοσπάστης, 24-06-2015

23:18

Αρθρα Ριζοσπαστης

Ψεύτικο δίλημμα

Το θέμα είναι ένα και μοναδικό. Η πρόταση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προς τους δανειστές είναι άκρως αντιλαϊκή και αντεργατική. Και δεν είναι δυνατόν ο λαός, που έχει υποστεί τεράστιες απώλειες και έχει φτύσει αίμα εδώ και χρόνια, να καλείται να συναινέσει στη συνέχιση της σφαγής του. Δεν πρέπει να την «πατήσει» τόσο εύκολα από τα τερτίπια της συγκυβέρνησης και των δανειστών και να χρησιμοποιηθεί σαν μαριονέτα για να υλοποιηθούν σχέδια που τον καταδικάζουν.
Εξηγούμαστε:
Από το βράδυ της Τετάρτης, η συζήτηση έχει στραφεί στο εξής: Οι απαιτήσεις των δανειστών προκαλούν σοκ και δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Αντίθετα, προβλήθηκε η πρόταση της συγκυβέρνησης ως επώδυνη μεν αλλά καλύτερη από αυτήν των δανειστών, αν και αποτελεί υποχώρηση από τις προεκλογικές δεσμεύσεις. Τίθεται, λοιπόν, το εξής δίλημμα στο λαό: Ποιο είναι καλύτερο από τα δύο; Τι προτιμάτε; Το σοκ των δανειστών ή την επώδυνη πρόταση της συγκυβέρνησης; Κι έτσι αρχίζει να ξεδιπλώνεται ένα εντελώς «ψεύτικο», και ξένο προς τα συμφέροντα του λαού, δίλημμα. Γιατί όποιο απ' τα δύο κείμενα υιοθετηθεί, ο λαός θα βγει χαμένος. Στόχος τους να κατευθύνουν το λαό να στοιχηθεί πίσω από ένα σχέδιο που είναι καραμπινάτα αντιλαϊκό.
Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το κείμενο της συγκυβέρνησης και το κείμενο που διέρρευσε ως κείμενο των δανειστών, θα παρατηρήσει ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία. Τα δύο κείμενα έχουν μεγάλες ομοιότητες. Για παράδειγμα: Την ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων που οδηγεί σε μειώσεις σε συντάξεις, τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των αντιλαϊκών νόμων που έχουν προκύψει από τη στρατηγική της ΕΕ και τα μνημόνια, τη σωρεία ιδιωτικοποιήσεων, την αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και σε άλλα είδη, την παραπομπή στο μέλλον για τα Εργασιακά τα περιέχουν όλα και οι δύο προτάσεις. Εάν κάποιος σταθεί σε όσα έχουν διαρρεύσει ως απαιτήσεις των δανειστών, θα δεχτεί ότι όλα τα παραπάνω που αναφέραμε και είναι άκρως αντιλαϊκά, αντεργατικά, είναι περισσότερο ανεκτά, αφού «γλιτώνουμε τα χειρότερα». Την ίδια, όμως, στιγμή που θα καλούν το λαό να πανηγυρίσει για την κάπως καλύτερη συμφωνία, θα συνεχίζονται να υλοποιούνται μνημόνια, θα τίθενται οι βάσεις για νέες ανατροπές στο μέλλον, θα εγκαταλείπεται και η τελευταία σκέψη για ανάκτηση απωλειών. Ταυτόχρονα, για το ίδιο ακριβώς θέμα θα πανηγυρίζουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι δανειστές...
Ανεξάρτητα από την όποια τελική έκβαση αυτής της υπόθεσης, όλα όσα γίνονται τους τελευταίους μήνες είναι - από άποψη στρατηγικής - μια βρώμικη «επένδυση» για το μέλλον για τις αστικές κυβερνήσεις της χώρας, τα αστικά κόμματα, τους καπιταλιστές, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί αυτό που επιχειρούν είναι να εμπεδώσει ο λαός το συμβιβασμό με το μικρότερο κακό. Να θεωρεί ως δεδομένο ότι οι απώλειές του θα συνεχιστούν και να νιώθει τυχερός που δε χάνει ακόμα περισσότερα, να αποδεχτεί ως μονόδρομο μια ζωή με ψίχουλα.
Ο λαός δεν πρέπει να στρατευτεί πίσω από σχέδια που τον καταδικάζουν. Αλλά να δει ξεκάθαρα ότι στο μέλλον που του ετοιμάζουν πρέπει να γυρίσει την πλάτη και να στρατευτεί στον αγώνα για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών του. Άλλος χρόνος να μην πάει χαμένος. Τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ την Πέμπτη 11 Ιούνη είναι ένας σταθμός για τα δίκια του λαού.

15:57

Αρθρα Ριζοσπαστης

«Αλλά σκεφτείτε πού θα ήμασταν... »

Όσο προχωράνε τα παζάρια μεταξύ συγκυβέρνησης και δανειστών για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου, τόσο εντείνεται η κυβερνητική προσπάθεια, για να πλασαριστεί με τις λιγότερες δυνατές λαϊκές αντιδράσεις η διαφαινόμενη νέα αντιλαϊκή συμφωνία.
Για «δύσκολες παραχωρήσεις» που έκανε η κυβέρνηση, μιλά ο Αλ. Τσίπρας. «Η συμφωνία θα είναι έντιμη, καθαρή, διαυγής, αλλά και αρκετά επώδυνη», λέει ο Ν. Βούτσης. «Δύσκολη συμφωνία θα είναι σε κάθε περίπτωση, αυτό το αποδέχεται και ο ελληνικός λαός», αναφέρει ο Π. Σκουρλέτης, προεξοφλώντας και τη «λαϊκή αποδοχή»...
Και για να ολοκληρωθεί η σχετική προετοιμασία εδάφους, πιάνουν τα γνωστά, του τύπου «δύσκολη συμφωνία μεν, αλλά σκεφτείτε πού θα ήμασταν αν δεν υπήρχε η σημερινή κυβέρνηση», πασπαλίζοντάς τα με δόσεις «υπερηφάνειας» για την κυβέρνηση που διαπραγματεύεται σκληρά, «αντί να υπογράφει απλά τις απαιτήσεις των δανειστών».
Η όλη επιχειρηματολογία δεν είναι καινούργια, αν και είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ την ξεδιπλώνει πιο «μαεστρικά»... Κάθε φορά που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έφερναν νέα μνημόνια, νέους αντιλαϊκούς νόμους, έπιαναν το ίδιο τροπάρι: «Φέρνουμε δύσκολα μέτρα, αλλά αποφύγαμε τα χειρότερα». «Σώσαμε τη χώρα από τη χρεοκοπία», έλεγαν, ενόσω χρεοκοπούσαν το λαό για να σωθεί το κεφάλαιο από την κρίση του.
Έτσι λέει στο λαό και τώρα η κυβέρνηση: «Δύσκολη και επώδυνη η νέα συμφωνία, αλλά... και πάλι καλά να λέτε!».

Απέναντι στο καινούργιο «σκεφτείτε πού θα ήμασταν χωρίς τη σημερινή κυβέρνηση», ο λαός θα πρέπει να σκεφτεί πού βρίσκεται στα αλήθεια και πού πραγματικά τον πάνε...

Στην πραγματικότητα, ο λαός βρίσκεται αντιμέτωπος τόσο με όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο που διαμορφώθηκε σε όλη την προηγούμενη περίοδο, για να φορτωθούν στις πλάτες του τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης - ένα πλαίσιο που θα διατηρηθεί και στην επόμενη φάση, καθώς αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ενίσχυση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου - όσο και με τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα περιλαμβάνονται στη νέα συμφωνία με τους «εταίρους».

Τα κυβερνητικά στελέχη αναφέρουν ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε δεσμευθεί για μεγαλύτερα πρωτογενή πλεονάσματα, νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Σε αυτά, λένε, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έβαλε φρένο.

Ποια είναι η αλήθεια;

Το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων συνδέεται πάντα με τις προβλέψεις για την πορεία της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αφορά στην εξοικονόμηση πόρων για την παραπέρα κρατική στήριξη του εγχώριου κεφαλαίου και όχι την κάλυψη των λαϊκών αναγκών που συνεχίζουν να συνθλίβονται, με τη συγκυβέρνηση μάλιστα να έχει ήδη δεσμευτεί για τον παραπέρα «εξορθολογισμό» των σχετικών δαπανών!
Σε Εργασιακά και Ασφαλιστικό όλα είναι στο τραπέζι, άσχετα αν, για λόγους διασφάλισης λαϊκής συναίνεσης, γίνονται παζάρια για τον τρόπο και το χρόνο εφαρμογής των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Π.χ. οι νέες περικοπές στις συντάξεις (για ακύρωση των παλιών ούτε λόγος!) παραπέμπονται από την κυβέρνηση στις «αναλογιστικές μελέτες» για τη «βιωσιμότητα» του Ασφαλιστικού, οι νέες ανατροπές στα Εργασιακά συνδέονται με την «ανταγωνιστικότητα», τα αποτελέσματα των «κοινωνικών διαλόγων» καμουφλάρονται με αναφορές για υιοθέτηση «έξυπνων εργασιακών σχέσεων». Λέξεις - κλειδιά, για τις οποίες οι λαοί σε όλη την ΕΕ έχουν συσσωρευμένη πικρή πείρα...
Την ίδια ώρα, η συνέχιση της αντιλαϊκής φοροεπιδρομής (ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ κ.λπ.) κάνει για έναν ακόμα λόγο κενές περιεχομένου τις αναφορές για «προστασία των μισθών και των συντάξεων»...

Η συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής και από τη νέα συγκυβέρνηση, η διαφαινόμενη νέα αντιλαϊκή συμφωνία με τους «εταίρους» επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική που ματώνει το λαό δεν είναι γραμμένη στη γλώσσα της μιας ή της άλλης κυβέρνησης, στη «γλώσσα της Αθήνας» ή στη «γλώσσα των δανειστών»: Είναι γραμμένη στη γλώσσα της στρατηγικής της ΕΕ και του κεφαλαίου, των αναγκών της καπιταλιστικής οικονομίας, οι οποίες και είναι ασυμβίβαστες με τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού...

23:58

Αρθρα Ασφαλιση Ριζοσπαστης

Επαγγελματικά Ταμεία: Φουρνέλο στα θεμέλια της Κοινωνικής Ασφάλισης

Τα Επαγγελματικά Ταμεία είναι κατασκεύασμα που προωθεί το κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι στην Ελλάδα και στην ΕΕ, με στόχο την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης και την ανάληψη του βάρους της Ασφάλισης από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Ερχονται να απαλλάξουν το κράτος από την υποχρέωση να στηρίζει δημόσιο σύστημα Ασφάλισης και υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να πληρώνουν για υπηρεσίες που έχουν ανάγκη και αφορούν στην ίδια τους τη ζωή.
Τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης, σύμφωνα με το νόμο 3029/2002 (ν. Ρέππα), είναι Ταμεία που λειτουργούν με την αρχή της ανταποδοτικότητας και με ατομικές μερίδες, που σημαίνει ότι ο κάθε ασφαλισμένος λαμβάνει παροχές ανάλογα με το ύψος των εισφορών που μπορεί να καταβάλει. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ο αναδιανεμητικός χαρακτήρας που είναι και το βασικό γνώρισμα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Η ποιότητα των παροχών εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα του κάθε μέλους, αλλά και από τη συνολική οικονομική κατάσταση του Ταμείου.
Το ύψος των συντάξεων στα Επαγγελματικά Ταμεία υπολογίζεται σε καθαρά κεφαλαιοποιητική βάση, σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8 του ν. 3029/2002. Η Επαγγελματική Ασφάλιση είναι ο δεύτερος από τους «τρεις πυλώνες» ασφάλισης που προωθεί η ΕΕ. Ο πρώτος είναι η δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση σε ένα ελάχιστο, συνεχώς συρρικνούμενο επίπεδο και ο τρίτος η ιδιωτική Ασφάλιση.
Η αντικατάσταση των Επικουρικών Ταμείων από τα Επαγγελματικά Ταμεία (ΕΤ) είναι κατεύθυνση της ΕΕ διατυπωμένη στην «Πράσινη Βίβλο» σχετικά με το μέλλον των συνταξιοδοτικών συστημάτων στην Ευρώπη. Η εδραίωση και επέκταση των Επαγγελματικών Ταμείων προϋποθέτουν την εξαφάνιση των Επικουρικών. Αρα, για να καθιερωθούν ως ο «δεύτερος πυλώνας» της Ασφάλισης, θα πρέπει η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση να εκλείψει, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την επικούρηση, και θα πρέπει να οργανωθεί με τον τρόπο που λειτουργεί και στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ.
Στην κατεύθυνση αυτή βρίσκονται οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που έχουν ψηφιστεί, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια και προβλέπουν ότι η επικουρική Ασφάλιση δεν χρηματοδοτείται και πλέον δεν υπάρχει εγγύηση από το κράτος. Αν δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα των Ταμείων ή κλάδων επικουρικής Ασφάλισης, δεν καλύπτεται το έλλειμμα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ετσι πληρώνουν τα ασφαλιστικά ταμεία τη «χρηματοπιστωτική σταθερότητα» και την ανταγωνιστικότητα, την «οικονομική ανάπτυξη» του καπιταλισμού.
Η συγχώνευση, που στην ουσία αποτελεί πορεία προς την κατάργηση όλων των επικουρικών Ταμείων, συνδέεται με νέα μείωση εργοδοτικών εισφορών, με νέα μείωση του εργοδοτικού «κόστους». Οι μειωμένες εισφορές θα λειτουργήσουν ως κίνητρο για τη συμμετοχή στα επαγγελματικά Ταμεία, ενώ θα δοθούν ενδιάμεσα φορολογικά κίνητρα.
Σε αυτήν την κατεύθυνση, γίνεται αναμόρφωση των νομοθετικών ρυθμίσεων για τα επαγγελματικά Ταμεία και τις επαγγελματικές συντάξεις με συμμετοχή και της ιδιωτικής ασφάλισης. Η ιδιωτική ασφάλιση, μέσω των ασφαλιστικών εταιρειών (κυρίως πολυεθνικά μονοπώλια) και των επαγγελματικών Ταμείων, αποκτά προνομιακό ρόλο.

Από τη «Σκύλλα» στη «Χάρυβδη»

Σε αυτούς τους σχεδιασμούς του μεγάλου κεφαλαίου και των πολιτικών του επιτελείων, εντάσσεται και ο αντιασφαλιστικός νόμος 4052/12 - εφαρμοστικός του «Μνημονίου ΙΙ». Με το νόμο αυτό, όλα τα Επικουρικά Ταμεία ενοποιήθηκαν στο ΕΤΕΑ, ενώ όσα «επέλεξαν», μέσω των συνδικαλιστικών οργανώσεων των ασφαλισμένων να μην ενταχθούν στο ΕΤΕΑ, μετατράπηκαν αυτοδίκαια σε Επαγγελματικά Ταμεία - Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου.
Οι δύο αυτές δήθεν εναλλακτικές επιλογές είναι για τους ασφαλισμένους η «Σκύλλα» και η «Χάρυβδη». Αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου αντιασφαλιστικού και αντεργατικού νομίσματος. Τόσο το ΕΤΕΑ όσο και τα ΝΠΙΔ - Επαγγελματικά Ταμεία που δημιουργήθηκαν, λειτουργούν σε βάρος των εργαζομένων, αφού οι ασφαλισμένοι γνωρίζουν μόνο το ύψος των εισφορών που δίνουν, αλλά όχι τι σύνταξη θα πάρουν και αν θα την πάρουν.
Πρόκειται για τη λεγόμενη «μετατόπιση από συστήματα καθορισμένων παροχών σε συστήματα καθορισμένων εισφορών». Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, οι ασφαλισμένοι οδηγούνται σε δύσκολες καταστάσεις και περιπέτειες, έχουμε μείωση των επικουρικών συντάξεων, κατάργηση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης.
Η μετατροπή σε ΝΠΙΔ - Επαγγελματικό Ταμείο, η επιλογή της δήθεν «αυτονομίας» και «αυτοδιαχείρισης» δεν αποτελεί καλύτερη εναλλακτική λύση έναντι της ένταξης στο ΕΤΕΑ. Η πραγματικότητα είναι αδιάψευστη:
Τα έσοδα των Ταμείων μειώνονται, όσο μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές και όσο η ανασφάλιστη εργασία και η εισφοροδιαφυγή αυξάνονται. Οι απολύσεις, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και οι μειώσεις των μισθών με το τσάκισμα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αυξάνουν ακόμα περισσότερο τις απώλειες στα έσοδα. Αυτό σημαίνει ότι τα «ανεξάρτητα» Ταμεία οδηγούνται σε μειώσεις συντάξεων - παροχών ή και σε αυξήσεις στις εισφορές των εργαζομένων.
Τα μειωμένα, με το περιβόητο «κούρεμα» των ομολόγων, αποθεματικά γίνονται ακόμα πιο επισφαλή, αφού ένα ΝΠΙΔ μπαίνει αναπόφευκτα στο φαύλο κύκλο των «επενδύσεων» σε νέα ομόλογα, στο χρηματιστήριο, για να αντισταθμίσει τις απώλειες στα αποθεματικά, επιφέροντας νέες δραματικές συνέπειες στη ρευστότητα. Ενα Ταμείο - ΝΠΙΔ που δεν θα μπορεί να εξασφαλίσει ούτε δικαιώματα, ούτε συντάξεις, μας φέρνει πιο κοντά στην ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης.
Επιπλέον, το ύψος των συντάξεων, σύμφωνα με το νόμο 4052 του 2012 (άρθρο 42, παρ. 4), προσδιορίζεται με ενιαίο τρόπο στο ΕΤΕΑ και στα ΝΠΙΔ. Τα εφάπαξ δίνονται και από τα ΝΠΙΔ με τις μειώσεις που προβλέπονται από το σχετικό νόμο.

Τι επιβεβαιώνει η πείρα

Το παράδειγμα του ΤΕΑΥΦΕ (Επικουρικό Ταμείο Φαρμακοϋπαλλήλων) είναι χαρακτηριστικό. Η μετατροπή του σε ΝΠΙΔ - Επαγγελματικό Ταμείο συνοδεύτηκε από μείωση συντάξεων που έφτασε περίπου στο 20% και κατάργηση όλων των παροχών (π.χ. χαμηλότοκα δάνεια, παιδικές κατασκηνώσεις).
Μάλιστα, η πρώτη αναλογιστική μελέτη (2012) προβλέπει ότι μέσα στη δεκαετία η μέση σύνταξη θα πέσει στα 140 ευρώ, ενώ υπάρχουν αναλογιστικές μελέτες και για τα έτη 2013, 2014, που κατά πάσα πιθανότητα θα υποδείξουν νέες μειώσεις. Ακόμα, έχουμε κρούσματα μετακύλισης εργοδοτικών οφειλών στους σφαλισμένους, ενώ ο χρόνος καταβολής συντάξεων αυξήθηκε, αγγίζοντας τους 36 μήνες. Οσον αφορά τον κλάδο Πρόνοιας (εφάπαξ), που και αυτός μετατράπηκε σε ΝΠΙΔ, καταβάλλει το εφάπαξ με την προβλεπόμενη από το σχετικό νόμο μείωση, της τάξης του 64%.
Υπάρχει, εξάλλου, και η διεθνής εμπειρία, που δείχνει ότι οι εργαζόμενοι έχασαν τρισεκατομμύρια ευρώ με τα Ταμεία αυτού του είδους. Υπάρχει η εμπειρία της ENRON, όπου οι εργαζόμενοι έχασαν και τη δουλειά τους και όλες τις ασφαλιστικές αποταμιεύσεις. Δεκάδες δισ. έχασαν τα Ταμεία αυτού του είδους στην Αγγλία και η απάντηση της κυβέρνησης στις διαμαρτυρίες ήταν «εσείς επιλέξατε αυτή την ασφάλιση και το ξέρατε τι κίνδυνοι υπήρχαν...». Αυτή είναι και η εμπειρία από τα 5-6 Επαγγελματικά Ταμεία που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα.
Τα στελέχη του παλιού και του νέου αναδιαμορφούμενου κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Αυτόνομη Παρέμβαση / ΜΕΤΑ) πρωτοστάτησαν στη μετατροπή Επικουρικών Ταμείων σε ΝΠΙΔ, με κορυφαίο παράδειγμα τον κλάδο του Φαρμάκου, όπου σε αγαστή συνεργασία με την τότε συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και με την εργοδοσία, παραμέρισαν τους εργαζόμενους και την κλαδική Ομοσπονδία ΟΕΦΣΕΕ και δημιούργησαν το ΤΕΑΥΦΕ - ΝΠΙΔ.
Με τη στάση τους και τη θέση τους έβαλαν εμπόδια στους αγώνες και διευκόλυναν την εφαρμογή των αντιασφαλιστικών - αντεργατικών νόμων. Καλλιέργησαν και καλλιεργούν αυταπάτες περί «εξαίρεσης» και αντιμετώπισης προβλημάτων μέσω «επαφών» με κυβερνητικούς και άλλους παράγοντες. Τη λογική του «μικρότερου κακού».
Παρουσίασαν και παρουσιάζουν ως «επιτυχία» και «σωτηρία» για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, τη μετατροπή Επικουρικών Ταμείων σε δήθεν «αυτόνομα» και «αυτοδιαχειριζόμενα» ΝΠΙΔ, τη στιγμή που αυτή η εξέλιξη αποτελεί στρατηγική επιλογή και ανάγκη για το μεγάλο κεφάλαιο και ως τέτοια προωθείται από τις κυβερνήσεις του.

Η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου ανάπτυξης

Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι βιοπαλαιστές ένα δρόμο έχουμε: Αγώνας, με συσπείρωση στο ΠΑΜΕ και στις ταξικές δυνάμεις, για την αναπλήρωση των απωλειών μας.
Αυτό σημαίνει: Κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Να πληρώσει το κράτος και οι εργοδότες, που έχουν την ευθύνη για τα ελλείμματα στα Επικουρικά Ταμεία. Επιστροφή όλων των λεηλατημένων αποθεματικών στα Ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης.
Η δική μας προοπτική είναι: Ενα ενιαίο υποχρεωτικό αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα εξασφαλίζει συντάξεις και παροχές για όλους, αντίστοιχες των λαϊκών αναγκών.
Διεκδικούμε αυτά που μάς ανήκουν. Η επιστήμη και η τεχνολογία προσφέρουν εργαλεία για την παράταση της ζωής και τη βελτίωση της ποιότητάς της. Να εξασφαλίζονται από τη νεαρή ηλικία καλύτερες προϋποθέσεις ζωής. Να δουλεύουμε λιγότερο, σταθερά σε ημερήσια και εβδομαδιαία βάση, αφού σε μικρότερο χρόνο παράγεται περισσότερος πλούτος. Να βγαίνουμε νωρίτερα στη σύνταξη, αφού υπάρχει υπερεπάρκεια εργατικού δυναμικού και να απολαμβάνουμε αξιοπρεπείς συντάξεις.
Αυτά σκοντάφτουν στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, που έχει μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία. Γι' αυτό προβάλλει η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου ανάπτυξης, με αλλαγή τάξης στην εξουσία, με κριτήριο την ικανοποίηση των αναγκών του λαού και όχι τα κέρδη των λίγων.

της Γιώτας Ταβουλάρη,

προέδρου της ΟΕΦΣΕΕ,

μέλος τη Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ

21:49

Αρθρα Ασφαλιση Ριζοσπαστης

Η ιδιωτική ασφάλιση και οι ανατροπές σε Υγεία και συντάξεις

Παρουσιάζοντας τις εξελίξεις στο χώρο της Υγείας από τη σκοπιά της ιδιωτικής ασφάλισης, μπορούμε να σταθούμε στα εξής: Παρά το γεγονός ότι τη διετία 2011 - 2012 οι περισσότερες εταιρείες του κλάδου είχαν σημαντικές ζημιές και ειδικά οι μεγαλύτερες λόγω του PSI, καμία από τις πολυεθνικές ασφαλιστικές εταιρείες δεν αποχώρησε από την Ελλάδα. Αντίθετα, όλες τους ενίσχυσαν κεφαλαιακά τα εγχώρια παραρτήματά τους.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό; Είναι απλό. Οι ασφαλιστικές εταιρείες αναμένουν πως τα επόμενα χρόνια, κύρια στο κλάδο της Υγείας και στις συντάξεις, θα αποκομίσουν στην Ελλάδα τεράστια κέρδη. Αυτό το λένε και το αναλύουν επισήμως σε κάθε συνέδριο και ημερίδα της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος. Το τονίζουν ξανά και ξανά προς τους εργαζόμενούς τους, ειδικά την τελευταία διετία που έχουν ανακάμψει τα κέρδη τους.
Οι τάσεις σε αυτήν την κατεύθυνση είναι ξεκάθαρες: Από το 2009, πριν την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης, μέχρι το 2014, η «παραγωγή ασφαλίστρων» (τζίρος) στον κλάδο ασθενειών έχει τριπλασιαστεί, ενώ στις ασφαλίσεις υγείας έχει διπλασιαστεί. Αυτό από μόνο του είναι εντυπωσιακό εν μέσω κρίσης. Γίνεται όμως ακόμη πιο εντυπωσιακό, αν συνυπολογίσει κανείς ότι την ίδια περίοδο τα ασφάλιστρα ανά συμβόλαιο μειώθηκαν. Δηλαδή, το πλήθος των συμβολαίων σε αυτούς τους ασφαλιστικούς κλάδους αυξήθηκε ακόμη περισσότερο.
Πρέπει εδώ να πούμε ότι η «μείωση» των ασφαλίστρων σε αυτούς τους κλάδους προκύπτει κυρίως χάρη στο «άνοιγμα» του ΕΟΠΥΥ στις ιδιωτικές κλινικές/ιδιωτικά νοσοκομεία κ.τ.λ. Δηλαδή, στα νέα συμβόλαια Υγείας που προσφέρουν τα τελευταία χρόνια, οι ασφαλιστικές δεν καλύπτουν όλο το ποσό της περίθαλψης στις ιδιωτικές κλινικές, αλλά «χρεώνουν» ένα ποσοστό στον ΕΟΠΥΥ. Με άλλα λόγια και η Κοινωνική Ασφάλιση χρεώνεται και οι ιδιωτικές ασφαλιστικές αυξάνουν την πελατεία και τα κέρδη τους.
Είναι κι αυτό ένα δείγμα της «σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα» στο χώρο της Υγείας. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όταν ο υπουργός υγείας, Π. Κουρουμπλής, πριν από ένα δίμηνο μίλησε για κατάργηση των συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με τις ιδιωτικές κλινικές/νοσοκομεία, αμέσως στο χώρο άρχισε να συζητιέται ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα αυξηθούν ραγδαία τα ασφάλιστρα των συμβολαίων Υγείας, ακόμη και κατά 25%.

Το σύστημα των «τριών πυλώνων»

Αλληλένδετο με το κομμάτι της Υγείας είναι το κομμάτι των συντάξεων και συνολικά των ασφαλιστικών ταμείων. Εδώ και χρόνια, η Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών προτείνει και διεκδικεί να ανοίξει ο «δεύτερος πυλώνας της Ασφάλισης» (τα σημερινά επικουρικά ταμεία) στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Στα χρόνια της κρίσης, η απαίτηση αυτή πήρε το χαρακτήρα ακόμη και συγκεκριμένων προτάσεων.
Μία τέτοια πρόταση - πακέτο της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών, που έγινε προ διετίας, προέβλεπε τα εξής:

Εναν υποχρεωτικό πρώτο πυλώνα Ασφάλισης που θα δίνει 360 ευρώ σύνταξη και ελάχιστες παροχές Υγείας.
Εναν δεύτερο πυλώνα επαγγελματικής ασφάλισης και όχι επικουρικής, που θα λειτουργεί με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα («ατομικές μερίδες»). Τα διάφορα επαγγελματικά Ταμεία θα τα διαχειρίζονται οι ασφαλιστικές εταιρείες ή συμπράξεις ασφαλιστικών εταιρειών. Δε θα καθορίζουν οι ΣΣΕ τις εισφορές, αλλά το κράτος και η αγορά. Ο πελάτης ασφαλιζόμενος θα επιλέγει όποιο επαγγελματικό Ταμείο θέλει, ανεξαρτήτως του κλάδου στον οποίο δουλεύει. Τα επαγγελματικά Ταμεία, δηλαδή, θα ανταγωνίζονται το ένα το άλλο, κυνηγώντας πελατεία, βάσει ασφαλίστρων, καλύψεων και παροχών, θα λειτουργούν ως άλλες ασφαλιστικές εταιρείες.
Ο τρίτος πυλώνας θα είναι η ιδιωτική ασφάλιση, όπως υπάρχει και σήμερα.

Φυσικά, οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν έφτασαν να αποθρασυνθούν έτσι από μόνες τους. Η παραπάνω πρόταση, για παράδειγμα, ουσιαστικά υλοποιεί όλες τις κατευθύνσεις της ΕΕ σχετικά με την Κοινωνική Ασφάλιση, με τον πυρήνα των οποίων συντάσσεται και η σημερινή κυβέρνηση.
Η μείωση των παροχών και των συντάξεων των Ταμείων κύριας ασφάλισης είναι από τα μόνιμα χαρακτηριστικά των πολιτικών που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια. Το επιπλέον στοιχείο των τελευταίων ετών, που ήρθε κατά παραγγελία του ιδιωτικού κεφαλαίου και των ασφαλιστικών εταιρειών, είναι πως τέθηκε σε εφαρμογή ο - ψηφισμένος από το 2002 - νόμος για την επαγγελματική ασφάλιση.
Ετσι, μετά το PSI που άφησε τα επικουρικά Ταμεία με ψίχουλα στα αποθεματικά τους, ήρθε η μετατροπή τους σε επαγγελματικά Ταμεία και η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» να τα αποτελειώσει, προδιαγράφοντας τη σταδιακή διάλυσή τους και το άνοιγμα αυτής της «αγοράς» στην ιδιωτική ασφάλιση.

Η ευρωπαϊκή οδηγία «Solvency 2»

Πάνω σε αυτό το θέμα, έχει ενδιαφέρον και η περσινή νομοθετική ρύθμιση της τότε κυβέρνησης (που δε φαίνεται να αναιρεί η σημερινή), προκειμένου να επιταχύνει τις εξελίξεις.
Συγκεκριμένα, τον Απρίλη του 2014 ΝΔ - ΠΑΣΟΚ ψήφισαν την κατάργηση των «κοινωνικών πόρων» που είχαν μια σειρά επικουρικά Ταμεία, εντείνοντας την οικονομική τους ασφυξία. Διόλου τυχαία, βέβαια, με τον ίδιο νόμο, έδιναν επιπλέον κίνητρα και φοροαπαλλαγές σε εργοδότες και εργοδοτικές οργανώσεις για τη σύναψη ομαδικών ασφαλιστηρίων συμβολαίων για τους εργαζομένους τους.
Η υλοποίηση όλων αυτών των κατευθύνσεων πάει χέρι - χέρι με ανακατατάξεις εντός του συγκεκριμένου κλάδου, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά πανευρωπαϊκά. Ετσι, είναι σε πλήρη εξέλιξη η προσαρμογή όλων των ασφαλιστικών εταιρειών της ΕΕ στην οδηγία «Solvency 2», που τίθεται σε πλήρη εφαρμογή από 1/1/2016. Βασικός στόχος της οδηγίας είναι να πιέσει πανευρωπαϊκά προς την κατεύθυνση μιας «ενιαίας ασφαλιστικής αγοράς», όπου θα κυριαρχούν μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτό που επιδιώκουν είναι να δημιουργήσουν επιχειρηματικά σχήματα που θα έχουν τα απαραίτητα κεφάλαια, ώστε να αναλάβουν τη διαχείριση ολόκληρων ασφαλιστικών οργανισμών.
Στην Ελλάδα, αυτή η οδηγία και η λογική της σήμανε μεταξύ άλλων τα εξής: Τη μείωση κατά 1/3 των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο συγκεκριμένο κλάδο την τελευταία 10ετία. Την υπαγωγή των ασφαλιστικών υπό τον έλεγχο της ΤτΕ, ώστε να επιταχυνθούν οι αλλαγές αυτές. Την μείωση κατά 2.000 - 3.500 των θέσεων εργασίας στις ασφαλιστικές εταιρείες τη τελευταία 5ετία. Τη μεγάλη οικονομική πίεση προς τους «ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές», ώστε να φύγουν από τη μέση κ.ά.
Αυτές οι εξελίξεις αναμένεται να επιταχυνθούν ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη πώληση από την Τράπεζα Πειραιώς της Αγροτικής Ασφαλιστικής στη γερμανική πολυεθνική ERGO, ενώ αναμένεται το επόμενο διάστημα η ΕΤΕ και η Eurobank να κάνουν το ίδιο με τις δικές τους θυγατρικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε τη θέση για μία μεγάλη δημόσια ασφαλιστική εταιρεία, την Εθνική, που θα παίζει ρόλο «ρυθμιστή» στην αγορά, προς όφελος τάχα «των καταναλωτών». Εμπειρία όμως πλέον έχουμε όλοι και καταλαβαίνουμε πως σημασία δεν έχει τι ποσοστό μετοχών θα έχει το Δημόσιο σε μία επιχείρηση (στην οποία το 1/3 των εργαζομένων είναι και παραμένουν ενοικιαζόμενοι), αλλά προς όφελος ποιου λειτουργεί αυτή, όπως και το σύνολο του συγκεκριμένου κλάδου.

Εξω οι ιδιώτες από Υγεία - Ασφάλιση

Πρέπει, λοιπόν, να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή: Κάθε δραστηριοποίηση του κεφαλαίου στο χώρο της Υγείας, της Πρόνοιας, των συντάξεων υπονομεύει το δικαίωμα του λαού στη Δημόσια και Δωρεάν Κοινωνική Ασφάλιση. Φέρνει μαζί της τα επιχειρηματικά κριτήρια, τα «μηδενικά ελλείμματα», τις «ατομικές μερίδες», τα όρια στο τι παροχές δικαιούται κανείς, που αν τις ξεπεράσει, πρέπει να πληρώσει από την τσέπη του.
Γι' αυτό και στην παρέμβασή μας στους εργαζόμενους του συγκεκριμένου κλάδου δίνουμε μεγάλη σημασία, πέρα από τα εργασιακά ζητήματα του χώρου, στην ιδεολογική παρέμβαση για το τι είναι τα ασφαλιστικά ταμεία και η Κοινωνική Ασφάλιση, για ποιο λόγο είναι προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και το δικό τους να μην υπάρχει καμία δραστηριοποίηση των ασφαλιστικών εταιρειών στους συγκεκριμένους τομείς κ.τ.λ.
Μια τέτοια παρέμβαση είναι ένα δύσκολο και σύνθετο καθήκον. Ακόμη περισσότερο που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στο συγκεκριμένο χώρο, στις οποίες κυριαρχεί ο ΣΥΡΙΖΑ και συμπράττει ανοιχτά με ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ, παίζουν ενεργό ρόλο στην προώθηση των επιδιώξεων του κεφαλαίου και πολεμούν κάθε προσπάθεια παρέμβασης του ΠΑΜΕ προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Είναι όμως μονόδρομος, προκειμένου να υπερασπίσουμε το δικαίωμα κάθε εργαζόμενου σε δημόσιες, δωρεάν και αναβαθμισμένες παροχές Υγείας, στο ύψος των σύγχρονων αναγκών τη εργατικής - λαϊκής οικογένειας, δυνατότητα να παρέχονται σήμερα.

του Νίκου Νιάνιου

μέλους της Επιτροπής Αγώνα του ΠΑΜΕ

στους εργαζόμενους των ασφαλιστικών εταιρειών

21:26

Αρθρα Ριζοσπαστης

Μεθοδεύουν βήμα βήμα τον επόμενο γύρο των ανατροπών για το Ασφαλιστικό

Στρώνουν το δρόμο με «αναλογιστικές μελέτες» και «διάλογο». Αναστέλλεται αλλά μένει η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος»

Σε ένα επικοινωνιακό «πινγκ - πονγκ» για το Ασφαλιστικό επιδίδονται καθημερινά τα κυβερνητικά στελέχη, οξύνοντας το κλίμα εκβιασμών σε βάρος των ασφαλισμένων, που καλλιεργείται μεθοδικά τις τελευταίες βδομάδες. Γεγονός είναι, πάντως, ότι στο φόντο της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές προμηνύονται νέες αντιδραστικές παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό, με όχημα και τον «κοινωνικό διάλογο» που ετοιμάζει η κυβέρνηση.
Έτσι, μετά τις λεγόμενες «πρόωρες» συνταξιοδοτήσεις, που πάνε για κατάργηση, ανοιχτό στα παζάρια παραμένει και το θέμα των επικουρικών συντάξεων. Οι αντιδράσεις που προκάλεσε η πρόθεση του υπουργείου Εργασίας να «σπάσει» ομόλογα του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ), με απώλειες 25% της αξίας τους, οδήγησαν μεν σε προσωρινή υπαναχώρηση την ηγεσία του, όμως το πρόβλημα με τις επικουρικές και τα εφάπαξ παραμένει.
Την ίδια στιγμή, αποδεικνύεται πόσο επικίνδυνη ήταν η απόφαση για μεταφορά των διαθέσιμων των ασφαλιστικών ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδας, τη στιγμή που δεν είναι σε θέση να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες τους. Η προσωρινή λύση που παρουσιάστηκε τελικά από το υπουργείο για το ΕΤΕΑ, προκειμένου να καταβάλει τις επικουρικές συντάξεις του Ιούνη, είναι να λάβει χρήματα από άλλα Ταμεία, αλλά και από κάποιους λογαριασμούς του ΑΚΑΓΕ.

Παίζουν με τις λέξεις

Από την πλευρά του, ο γγ Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Γ. Ρωμανιάς, ξεκαθάριζε σε τηλεοπτικό σταθμό πως η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος δεν καταργείται, αλλά αναστέλλεται. «Δεν αναφέρεται πουθενά η λέξη κατάργηση. Είναι αναστολή επ' αόριστον», είπε, και πρόσθεσε: «Φαίνεται ότι οι δανειστές κάνουν μία υποχώρηση στη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, αλλά με πλεόνασμα 2%».
Σε νεότερες δηλώσεις του, προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, λέγοντας ότι «αυτό το κάναμε (σ.σ. αναστολή και όχι κατάργηση της ρήτρας) διότι δεν θέλαμε να ρίξουμε λάδι στη φωτιά την περίοδο που οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε κρίσιμη φάση»!
Ενισχύοντας την ίδια προπαγανδιστική τακτική, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γ. Σακελλαρίδης, υποστήριξε προκλητικά ότι «δεν απασχολεί τους συνταξιούχους αν θα υπάρχει επ' αόριστον πάγωμα ή κατάργηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος... Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μη μειωθούν οι συντάξεις τους».
Η κυβέρνηση παρουσιάζει τα πράγματα με το κεφάλι κάτω, για να κρύψει ότι βρίσκεται προ των πυλών ο νέος γύρος της επίθεσης σε ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Στην πράξη, η «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» για τις επικουρικές συντάξεις ούτε καν αναστέλλεται. Γιατί όπως είπε ο Γ. Ρωμανιάς, σε συμφωνία με τους δανειστές, η εφαρμογή της θα εξαρτάται από το συνολικό πλεόνασμα του προϋπολογισμού.
Δηλαδή, αν ο στόχος του 2% δεν πιαστεί, η κυβέρνηση θα εφαρμόσει και τη ρήτρα, οδηγώντας σε μείωση τις επικουρικές συντάξεις, όπως έκανε και η προηγούμενη.
Παράλληλα, σύμφωνα με το κείμενο «συμφωνίας» που φέρεται να απέστειλε η Κομισιόν στην κυβέρνηση και διέρρευσε χτες, προβλέπεται ότι «δεν θα εφαρμοστεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά, αλλά θα επανεξεταστεί, στα πλαίσια του διαλόγου που θα ξεκινήσει το φθινόπωρο για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος». Με άλλα λόγια, η ρήτρα - λαιμητόμος για τις επικουρικές θα συνεχίσει να κρέμεται απειλητικά πάνω από τα κεφάλια των συνταξιούχων, όσο η κυβέρνηση δεν την καταργεί οριστικά και μόνο την αναστέλλει.

Συντάξεις με ...ρήτρα ανάπτυξης

Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό δηλώσεων και προπαγάνδας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Μητρόπουλος εμφανίστηκε να δηλώνει κυνικά πως «είτε καταργηθεί, είτε ανασταλεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, μειώσεις στις συντάξεις θα υπάρξουν...».
Αποκαλυπτικός όμως ήταν και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Φίλης. Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Μητρόπουλου, είπε ανάμεσα σε άλλα: «Εμείς αυτό που λέμε είναι ότι οι σημερινές συντάξεις δεν θα μειωθούν. Ως γενικός κανόνας, αν γίνουν περιφερειακές και περιπτωσιολογικές ιστορίες, δεν συζητάμε. Δεύτερον, θα υπάρξει αναλογιστική μελέτη - είναι ήδη πρόεδρος μιας επιτροπής ο κ. Ρομπόλης - που θα κατατεθεί και επί τη βάσει της οποίας θα ξεκινήσει ένας εθνικός διάλογος για το συνολικό θέμα του ασφαλιστικού συστήματος. Χωρίς ανάπτυξη τι Ασφαλιστικό να συζητήσουμε τώρα...».
Επί της ουσίας, ο Ν. Φίλης λέει ότι το καλύτερο που μπορεί να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να κρατήσει τις συντάξεις στα άθλια επίπεδα που τις έριξαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις κι αυτό μόνο «ως γενικός κανόνας»! Δηλαδή, δεν αποκλείεται σε κάποιες περιπτώσεις να έχουμε και μείωση συντάξεων.
Επιπλέον, ενημερώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξεκινήσει «εθνικό διάλογο» στη βάση αναλογιστικής μελέτης που ετοιμάζεται. Κατά συνέπεια, οι εργαζόμενοι έχουν πολλά να δουν ακόμα. Και, τέλος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ συνδέει ευθέως την απόδοση συντάξεων με την ανάπτυξη. Ο,τι, δηλαδή, επικαλούνταν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, όταν επέβαλλαν περικοπές.

Έρχεται και ο «διάλογος»

Την έναρξη νέου «διαλόγου» για το Ασφαλιστικό προανήγγειλαν χτες και οι Π. Σκουρλέτης και Δ. Στρατούλης, με τον πρώτο να δηλώνει ότι το σύστημα έχει ανάγκη από μια «ριζοσπαστική ασφαλιστική μεταρρύθμιση» και τον δεύτερο να λέει πως το Σεπτέμβρη θα ξεκινήσει «ευρύτατος εθνικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς».
Τα αποτελέσματα τέτοιων διαλόγων τα έχουν ζήσει στο πετσί τους οι εργαζόμενοι και στο παρελθόν, καθώς ο ρόλος τους ήταν να προετοιμάσουν το έδαφος πριν από την καταιγίδα των περικοπών και των μέτρων σε βάρος της Κοινωνικής Ασφάλισης.

22:02

Αρθρα Ριζοσπαστης

Εργαστηριακές Εξετάσεις 2013-14: 208,5 εκατ. ευρώ από την τσέπη των ασφαλισμένων

Με ένα πρόσθετο χαράτσι 208,5 εκατ. ευρώ επιβαρύνθηκαν τη διετία 2013-2014 οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ, που αναγκάστηκαν να κάνουν εργαστηριακές εξετάσεις στον ιδιωτικό τομέα.
Η κατάσταση στην ΠΦΥ επιδεινώθηκε με την εφαρμογή του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ) το Φλεβάρη του 2014 (νόμος 4238 ΦΕΚ Α' 38), καθώς έκλεισαν 330 μονάδες του ΕΟΠΥΥ και τέθηκαν σε διαθεσιμότητα 7.730 γιατροί και εργαζόμενοι.
Η επαναλειτουργία των μονάδων -λιγότερων αυτή τη φορά- του ΕΟΠΥΥ, στα πλαίσια του ΠΕΔΥ, παρόπλισε σχεδόν όλα τα εργαστήρια του πρώην ΙΚΑ, ενώ οι γιατροί μειώθηκαν κατά 2.500.
Έτσι, οι ασφαλισμένοι, για να μην περιμένουν στις ουρές των δημόσιων νοσοκομείων, υποχρεώνονται να καταφεύγουν σε ιδιωτικά εργαστήρια, όπου πληρώνουν συμμετοχές 15%, που στα δυο χρόνια αντιστοιχούν σε 208,5 εκατ. ευρώ.
Το ποσό αυτό προκύπτει απ' τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην προχτεσινή πρόσκληση του προέδρου του ΕΟΠΥΥ, Δημήτρη Κοντού, προς τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ) για την ανακοστολόγηση 694 εξετάσεων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 2013 και 2014, η δαπάνη του ΕΟΠΥΥ ήταν (580,274 εκατ. + 601,615 εκατ. =) 1,182 δισ. ευρώ, που αποτελεί το 85% της συνολικής δαπάνης στον ιδιωτικό τομέα για εργαστηριακές εξετάσεις. Το υπόλοιπο 15% -που αντιστοιχεί σε 208,5 εκατ. ευρώ- το πλήρωσαν οι ασθενείς μετρητοίς απ' τις τσέπες τους. Συνολικά, ο ιδιωτικός τομέας εισέπραξε στη διετία 1,39 δίσ. ευρώ.

Αυξήσεις και στα φάρμακα

Στο μεταξύ, από τα τηλεοπτικά παράθυρα, ο υπουργός Υγείας Παναγιώτης Κουρουμπλής υπόσχεται μείωση της συμμετοχής των ασθενών στα φάρμακα, αλλά στην πράξη η συγκυβέρνηση κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.
Έτσι, λοιπόν, προοιωνίζεται αύξηση της μεσοσταθμικής συμμετοχής στα φάρμακα που καλύπτει ο ΕΟΠΥΥ, εξαιτίας των νέων Ασφαλιστικών Τιμών (ΑΤ) που ανακοίνωσε η ΗΔΙΚΑ. Ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει την ΑΤ και ο άρρωστος -εκτός απ' τις συμμετοχές 10% ή 25%- πληρώνει και τη διαφορά μεταξύ Λιανικής Τιμής (ΛΤ), τη λεγόμενη επιβάρυνση.
Οι ΑΤ αφορούν τα φάρμακα της λεγόμενης «θετικής λίστας». Ετσι, η ΑΤ μειώθηκε σε 1.887 φάρμακα και αυξήθηκε σε 876. Σε 697 φάρμακα οι μειώσεις ήταν μεγαλύτερες από 2%, ενώ σε 141 οι αυξήσεις ήταν μεγαλύτερες από 2%.
Το 2014, η μεσοσταθμική συμμετοχή των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ στα φάρμακα έφτασε στα 622 εκατ. ευρώ ή 25,12%, εκ των οποίων το 10,84% είναι η λεγόμενη επιβάρυνση.

00:37

Αρθρα Ριζοσπαστης

Ορισμένες πλευρές για το 43ο Συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ

Το 43ο Συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ (27 - 30/4/2015) ήταν η πρώτη μαζική συνδικαλιστική εκλογική διαδικασία μετά την αλλαγή στην κυβέρνηση και την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία. Προσφέρεται λοιπόν για μια πρώτη εικόνα και συμπεράσματα για τις διεργασίες σε αυτή τη νέα κατάσταση.
Το πρώτο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι τα παζάρια και οι μεταγραφές ανάμεσα στον παλιό και νέο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Αυτό αφορά κυρίως τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ (πρώην και νυν) και το ΜΕΤΑ (δυνάμεις που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ).
Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η ιδεολογική γειτονία του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, που έχει να κάνει με το θολό «αντιμνημονιακό» λόγο, όπου «πάτησαν» και οι δύο το προηγούμενο διάστημα, αλλά και τη σημερινή καλλιέργεια αυταπατών για τη νέα κυβέρνηση, που εντέλει καταλήγει στη στήριξή της.
Το τρίτο χαρακτηριστικό είναι η συνέχιση της προσπάθειας αλλοίωσης των εκλογών, μέσα από μεθόδους νοθείας και αποκλεισμών, όπου ο παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός είχε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά βρήκε συμμάχους και στο νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Το τέταρτο χαρακτηριστικό είναι η προσπάθεια μέσα από μια τεχνητή ένταση (τα γνωστά «επεισόδια» που έδειξαν τα ΜΜΕ) να περιορίσουν κάθε δυνατότητα ανάπτυξης της συζήτησης.
Στα παραπάνω θα πρέπει να προσθέσουμε και ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο, που έχει να κάνει με την πτώση της συμμετοχής των εργαζομένων στην εκλογική διαδικασία. Υπήρχαν 33 σωματεία που δεν έκαναν καν εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων, αλλά αποχή υπήρχε και σε αυτά που πραγματοποίησαν εκλογές. Έτσι, από 684 αντιπροσώπους στο συνέδριο του 2009, ο αριθμός έπεσε στους 545 το 2015.
Τέλος, ένα στοιχείο που δεν έλειψε ούτε από αυτό το συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ, είναι οι ανιστόρητες αντικομμουνιστικές κραυγές.

Μετεγγραφές και παζάρια

Έχει μια αξία να δούμε πιο αναλυτικά ένα προς ένα τα παραπάνω στοιχεία, γιατί το συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ αποτελεί μια μικρογραφία διεργασιών που θα δούμε και σε άλλους κλάδους.
Οι μεταγραφές και τα παζάρια ανάμεσα στις δυνάμεις της «Συνδικαλιστικής Ανατροπής» («Συν.Αν.» - Μπαλασόπουλος) και του ΜΕΤΑ πήραν πολύ έντονα χαρακτηριστικά με μετακινήσεις κορυφαίων στελεχών της «Συν.Αν.». Όπως του πρώην προέδρου της ΑΔΕΔΥ με την ΠΑΣΚΕ-ΔΥ Οδ. Ντριβαλά, του Σ. Μαριδάκη, προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων στο Δήμο Ιλίου, πρώην περιφερειακού συμβούλου του Σγουρού και οπαδού της ιδιωτικοποίησης της χωματερής, του Κ. Ζέρβα, πρώην προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων στο ΦΟΣΔΑ Κ. Μακεδονίας και συνεργάτη των Μπουτάρη και Δανιηλίδη στο να επέμβουν τα ΜΑΤ στις διαμαρτυρίες ενάντια στο ΣΜΑ Ευκαρπίας!
Να τους χαίρονται κι αυτοί που τους έβαλαν στα ψηφοδέλτιά τους, αλλά και αυτοί που τους υπερασπίζονταν μέχρι χτες.
Έντονη επίσης ήταν η εμπλοκή περιφερειαρχών και δημάρχων, τόσο του ΠΑΣΟΚ υπέρ της «Συν.Αν.», όσο και του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ του ΜΕΤΑ. Χαρακτηριστικό επίσης ήταν ότι στην ομιλία του ο Μπαλασόπουλος (χωρίς αντιδράσεις από το ΜΕΤΑ) ανέφερε πως η ηγεσία του ΜΕΤΑ και κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ συναντήθηκαν μαζί του για να ηγηθεί του ΜΕΤΑ Δημοσίου, προτείνοντάς τον για πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ.
Για την ιδεολογική γειτονία της «Συν.Αν.» και του ΜΕΤΑ, αυτή χτίστηκε τα προηγούμενα χρόνια με τον «αντιμνημονιακό» λόγο, αλλά και με τις «πλατείες», όπου η ΠΟΕ ΟΤΑ κρατούσε πρώτη θέση. Αυτό σήμερα μεταφράζεται σε στήριξη της κυβέρνησης. Ηταν χαρακτηριστική η «εξ απαλών ονύχων» κριτική που ακούστηκε για τα διαθέσιμα των δήμων και των Ταμείων, με τις όποιες ενστάσεις να επικεντρώνεται στο διαδικαστικό της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου.
Ωστόσο, αυτό που επαναλάμβαναν όλοι, ήταν το «μακάρι να πετύχει η κυβέρνηση», διαιωνίζοντας έτσι τις αυταπάτες και συντηρώντας τη βασική επιλογή του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, που είναι ένα κίνημα - πατερίτσα της κυβέρνησης. Σ' αυτή τη λογική κινήθηκαν και ομιλητές των «Συσπειρώσεων» (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), βάζοντας ζήτημα ότι δεν πρέπει να έχουμε στάση ουδετερότητας απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά στήριξης!

«Παλιά τους τέχνη...» η νοθεία

Για τη νοθεία και τους αποκλεισμούς, εκεί ο παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν έχασε τα πρωτεία (έχοντας και την απόλυτη πλειοψηφία την προηγούμενη τριετία), επιχείρησε να κόψει και να ράψει τα αποτελέσματα όπως τον συνέφεραν.
Όταν η ΔΑΣ ΟΤΑ αποκάλυψε 11 διπλοψηφίσαντες στο Σωματείο Ασπροπύργου με ονοματεπώνυμο, για να το καλύψουν έφεραν υπεύθυνες δηλώσεις ότι δεν ήταν αυτοί! Όταν η ΔΑΣ ΟΤΑ αποκάλυψε πως με μια ψήφο ένα σωματείο του Πειραιά έβγαλε αντιπρόσωπο, μόνο που αυτός είχε ψηφίσει και σε άλλο σωματείο του Πειραιά, για να το καλύψουν έφεραν βεβαίωση ότι είναι μέλος του σωματείου. Μόνο που υπήρχε βεβαίωση ότι ήταν μέλος και στο άλλο σωματείο!
Απέκλεισαν τα σωματεία Αγ. Νικολάου Κρήτης και Φωκίδας ως εκπρόθεσμα στο χρονοδιάγραμμα των εκλογών, νομιμοποίησαν όμως - παρότι εκπρόθεσμο - το Σωματείο Εργαζομένων καθαριότητας του Δήμου Αθήνας. Στο συγκεκριμένο συμφώνησε και το ΜΕΤΑ.
Απέκλεισαν το σωματείο της Ικαρίας, επειδή λόγω αδυναμίας δικαστικού έκαναν εκλογές με δικηγόρο, νομιμοποίησαν όμως το σωματείο της Τήνου, που για τους ίδιους λόγους έκανε εκλογές με δικηγόρο...
Απέκλεισαν και πάλι τους αντιπροσώπους που εκλέχτηκαν με την ψήφο των συμβασιούχων συναδέλφων και σε αυτό συμφωνούσαν όλοι, εκτός από τη ΔΑΣ ΟΤΑ. Τέλος, σε αυτό το συνέδριο για πρώτη φορά η πλειοψηφία καθαίρεσε το διαπαραταξιακό προεδρείο γιατί δεν λειτουργούσε με βάση τις επιθυμίες της απερχόμενης πλειοψηφίας της ΠΟΕ ΟΤΑ!
Τίποτα δεν ήταν τυχαίο σε αυτό το συνέδριο, ούτε αυτά που περιγράφονται παραπάνω, ούτε αυτά που είδαν όλοι οι συνάδελφοι στις τηλεοράσεις. Ηταν μια συνειδητή παρελκυστική τακτική για να μη γίνει εντέλει συζήτηση για το ποιος φταίει για τα προβλήματα, για το ποια είναι η λύση και πώς θα την πετύχουμε, για να μην αναγκαστούν να προσδιορίσουν καταστατικό συνέδριο, για να συνεχίζουν να κρύβουν τις ομοιότητές τους πίσω από τις διαφορετικές ταμπέλες.

Ο πήχης μπαίνει ψηλότερα

Μέσα από αυτή τη σκληρή μάχη, η ΔΑΣ ΟΤΑ αναδείχτηκε και πάλι 2η δύναμη και βγήκε ενισχυμένη σε ποσοστά και σε έδρες στο Γενικό Συμβούλιο, σε σχέση με το 2009, μιας και αυτό μπορεί να αποτελέσει μέτρο σύγκρισης, αφού το 2012, μετά τον αποκλεισμό από την ηγεσία της ΠΟΕ ΟΤΑ των αντιπροσώπων 18 σωματείων, αποχώρησε από το 41ο Συνέδριο.
Οι αντιπρόσωποι της ΔΑΣ ΟΤΑ τίμησαν την ψήφο των εργαζομένων και έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις για να συζητηθούν τα προβλήματα, για να γίνει συνέδριο για να παρθούν αποφάσεις, για να γίνει κατανοητό τι κίνημα χρειάζεται ο κλάδος.
Ανέδειξαν τα προβλήματα, έθεσαν το ζήτημα της ενότητας των εργαζομένων, το ζήτημα της ισότιμης συμμετοχής των συμβασιούχων, της ανάγκης να γίνει καταστατικό συνέδριο.
Η παρουσία της ΔΑΣ ΟΤΑ ήταν μιας συγκροτημένης δύναμης ιδεών και προγράμματος και αυτό εκτιμήθηκε και από συνέδρους που άλλαξαν στάση μέσα στο συνέδριο και στήριξαν το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ. Αυτό πρέπει να μεταφερθεί και στους χώρους δουλειάς και στα πρωτοβάθμια σωματεία. Να βγουν μπροστά νέοι συνάδελφοι, νέα συνδικαλιστικά στελέχη.
Τον αρνητικό συσχετισμό που καταγράφηκε στο συνέδριο και που αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη της πάλης των εργαζομένων, για ένα κίνημα ικανό να σταθεί απέναντι στους εκμεταλλευτές μας, μπορούμε και πρέπει να τον αλλάξουμε.
Πολιτικά μιλώντας, ο παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός βουλιάζει από το βάρος των πολιτικών, των κομματικών του φορέων. Οι αυταπάτες που καλλιεργεί ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός θα τσακιστούν στα βράχια του «ρεαλισμού», της διαχείρισης ενός σάπιου καπιταλισμού.
Η πρόκληση για τις ταξικές δυνάμεις είναι μεγάλη και τα συμφέροντα της τάξης μας μας καλούν να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να προχωρήσουμε σε κάθε σωματείο πιο οργανωμένα, πιο αποτελεσματικά στο δρόμο της ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος, της συσπείρωσης των εργαζομένων σε γραμμή σύγκρουσης με την ΕΕ και τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τους πολιτικούς εκφραστές τους.
Να δυναμώσουμε τον αγώνα για τα καθημερινά δικαιώματα, για την κάλυψη των απωλειών, για προσλήψεις με μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, για τη διασφάλιση βασικών ζητημάτων για την εργαζόμενη οικογένεια (Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια). Να ζωντανέψουμε τα σωματεία και τις μαζικές διαδικασίες.
Η κοινή δήλωση Τσίπρα - Γιούνκερ για τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό αποτελεί προάγγελο νέας συμφωνίας για τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα. Οι δυνάμεις της ΔΑΣ ΟΤΑ θα μπουν μπροστά για να παρθούν αγωνιστικές αποφάσεις σε όλα τα σωματεία για την απόρριψη των νέων μνημονίων, όπως και αν τα ονομάσουν. Να μην επιτρέψουμε να ξεγελαστούν οι εργαζόμενοι. Για ένα κίνημα ρήξης και ανατροπής και όχι κυβερνητικής στήριξης και υποχώρησης.

Βασίλης ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, επικεφαλής της ΔΑΣ ΟΤΑ

00:55

Αποψεις Αρθρα ΠΝΠ Ριζοσπαστης

Εσωτερικός δανεισμός

Είναι σύνηθες κάθε που ζορίζουν τα πράγματα για την αστική τάξη, η κυβέρνησή της να απευθύνεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Σ' αυτόν απευθύνεται και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι βάζει χέρι στα διαθέσιμα μιας σειράς οργανισμών του Δημοσίου, από τους δήμους έως τα νοσοκομεία. Ισχυρίζεται ότι στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με την τρόικα - θεσμούς για το νέο μνημόνιο, με την αρπαγή των διαθέσιμων δίνεται «ένα επιπλέον όπλο στη δύσκολη διαπραγμάτευση, απέναντι στα προβλήματα ρευστότητας». Ομολογεί πως αυτό είναι «πράξη εσωτερικού δανεισμού», την οποία υπερασπίζει κάνοντας λόγο για πατριωτικό καθήκον. Ζητά επί της ουσίας από το λαό να αναγνωρίσει ότι επειδή, καταπώς λέει, «η διαπραγμάτευση γίνεται με διαφορετικό στιλ», να στηρίξει τη συγκυβέρνηση που κάνει τα πάντα προκειμένου να υπάρξει συμβιβασμός, για να αποφύγει η χώρα το «ατύχημα», την «πτώχευση», το «Grexit», να μην «πέσει στην παγίδα που της έχουν στήσει οι δανειστές», αναπαράγοντας έτσι τα γνωστά τρομοκρατικά διλήμματα που καλλιεργούσαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Όμως, ο εσωτερικός δανεισμός στον οποίο καταφεύγει η κυβέρνηση είναι από την αρχή μέχρι το τέλος ταξικός. Αποτελεί μια άλλη μορφή λιτότητας. Αρπάζει από το λαό και όχι μόνο αφήνει στο απυρόβλητο το κεφάλαιο αλλά επιδιώκει να εξασφαλίσει χρήμα αρπαγμένο από το λαό για να έχει διαθέσιμα το κεφάλαιο. Τα χρήματα που αρπάζει είναι αναγκαίοι και κρίσιμοι πόροι που τους έχει πληρώσει ο λαός από το υστέρημά του μέσω της φοροεπιδρομής και αντί να κατευθυνθούν στην κάλυψη των άμεσων αναγκών του, καταλήγουν στους δανειστές. Στους δήμους, για παράδειγμα, είναι χρήματα που προορίζονται για τη θέρμανση και τη σίτιση στους παιδικούς σταθμούς, τις σχολικές επιτροπές, τις κοινωνικές δομές, τα έργα και τις υπηρεσίες που εξυπηρετούν οξυμένες λαϊκές ανάγκες. Ας αφήσουν, λοιπόν, στην άκρη τα περί πατριωτισμού. Η αρπαγή των διαθέσιμων γίνεται στη βάση της συμφωνίας που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την πληρωμή του χρέους «στο διηνεκές, εγκαίρως και προς όλους». Γι' αυτό το χρέος που δεν το δημιούργησε ο λαός έφερε και την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Πρόκειται για πράξη που γίνεται για να εξυπηρετηθεί το κεφάλαιο και δεν είναι η πρώτη φορά. Με την προηγούμενη ΠΝΠ ευνόησε προκλητικά ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους, οι οποίοι, εκτός από τις απαλλαγές των προσαυξήσεων για το χρόνο της καθυστέρησης στην απόδοση των φόρων (εισοδήματος, ΦΠΑ, τέλη κ.ά.), απαλλάχτηκαν μέχρι και στο 100% για τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν μετά από φορολογικούς ελέγχους, όπως για λαθρεμπόριο, έκδοση πλαστών και εικονικών τιμολογίων, απόκρυψη φορολογητέας ύλης, μη απόδοση ΦΠΑ, Ειδικών Φόρων κ.ά.
Η πρώτη ΠΝΠ χαρίζει εκατομμύρια στο κεφάλαιο, η δεύτερη βάζει πιο βαθιά «χέρι» στα ταμειακά διαθέσιμα των δημόσιων οργανισμών, για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των δανειστών και άλλες λειτουργικές ανάγκες του κράτους, χωρίς να θίξει στο ελάχιστο τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Για το λαό δίκαιο και πατριωτικό είναι να μη συναινέσει στη μεταφορά των διαθέσιμων στο παιχνίδι του εσωτερικού δανεισμού, στην κάλυψη των πιστωτών, να μη συμβιβαστεί, δηλαδή, στο να ξαναπληρώσει ο ίδιος για λογαριασμό του κεφαλαίου.

14:00

Αρθρα ΠΝΠ

...η συνέχεια του Κράτους!

Η συγκυβέρνηση λέει ότι το κράτος έχει συνέχεια. Κι έχει δίκιο, αφού συνεχίζεται εδώ και χρόνια η μεταφορά της ευθύνης για υπηρεσίες και υποδομές στους δήμους. Πως αλλιώς θα περιορίσουν τις κρατικές δαπάνες του προϋπολογισμού, όταν θα έπρεπε το ίδιο το κράτος να συντηρεί και να χρηματοδοτεί αυτές, ώστε ο κάθε πολίτης να έχει πρόσβαση;
Οι δημοτικές αρχές έχουν τεράστια ευθύνη γι' αυτό! Οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν θα μπορούσαν να επιβάλλουν αυτές τις πολιτικές χωρίς τη στήριξή τους. Αρμοδιότητες, υπηρεσίες και δομές από κρατικές “βαφτίστηκαν” δημοτικές με την ευθύνη του κράτους να μετατοπίζεται στους δήμους. Ως “κυματοθραύστης” λειτουργεί ο Δήμος για την αγανάκτηση της λαϊκής οικογένειας και των εργαζομένων.
Σ' αυτό το πλαίσιο σκοπιμότητας Κυβέρνησης και δημοτικής αρχής, οι υπηρεσίες υπολειτουργούν και υποβαθμίζονται. Οι εργαζόμενοι απογοητεύονται μ' αυτήν την κατάσταση. Η απογοήτευση είναι κοινή όπως και στους πολίτες, η οποία μετατρέπεται σε οργή. Ο εργαζόμενος όμως την κρύβει μέσα του, ο πολίτης την ξεσπά σε λάθος ανθρώπους, ενώ Κυβέρνηση και δημοτική αρχή νομοθετούν ανταποδοτικά τέλη, χαράτσια, φόρους, εισφορές, κ.α.
Έτσι, σήμερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με ΠΝΠ, βάζει χέρι και μάλιστα αναδρομικά από 17 Μάρτη 2015, στα ταμειακά διαθέσιμα των δημοσίων οργανισμών, των περιφερειών και των δήμων. “Βαφτίζει” με επικοινωνιακό τρόπο τις πάγιες δαπάνες μισθοδοσίας και σύνταξης ως έκτακτη ανάγκη! Όμως, οι προτεραιότητές της είναι διαφορετικές, αφού αναγνωρίζει το χρέος της πλουτοκρατίας, ως χρέος του λαού και δηλώνει ότι θα πληρώνει τις “δόσεις” του στο διηνεκές και εξ ολοκλήρου. Στην πράξη, αυτή είναι η έκτακτη ανάγκη!
Έχει δεσμευτεί απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα, απέναντι στις διάφορες “λέσχες”, απέναντι στους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες. Όλους αυτούς που μαζί με την Ε.Ε., την Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ. (θεσμοί) φόρτωσαν τις συνέπειες της κρίσης στο λαό.

Όσοι εργαζόμενοι είχαν ελπίδες για κάτι θετικό, κάτι διαφορετικό από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν πρέπει να απογοητευτούν. Το αντίθετο! Ως εργαζόμενοι να δράσουμε οργανωμένα, μαζικά, αποφασιστικά.

Είναι καθήκον σήμερα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, ώστε να μην προχωρήσει καμιά δέσμευση των ταμειακών διαθεσίμων και αποθεματικών των ταμείων, των ΟΤΑ και άλλων δημοσίων φορέων, να αποκατασταθούν οι απώλειες που υπέστησαν τα τελευταία χρόνια, και να δοθεί πλήρης χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, με επαρκή στελέχωση για να καλυφθούν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

του Αρβανίτη Δημήτρη